DRUGI OBIEG
Poniedziałek, 12 października 2026

1.

https://tvn24.pl/polska/sygnal-o-mozliwym-zamachu-na-premiera-i-szefa-mon-mowimy-o-duzym-prawdopodobienstwie-spelnienia-tych-grozb-st9280496
Rzeczniczka MSWiA napisała w niedzielę w serwisie X, że "w związku z informacją, która wpłynęła do policji i dotyczy możliwego zamachu na premiera Donalda Tuska oraz wicepremiera, ministra obrony narodowej Władysława Kosiniaka-Kamysza, minister spraw wewnętrznych i administracji Marcin Kierwiński oraz minister koordynator służb specjalnych Tomasz Siemoniak polecili podjęcie działań w tej sprawie".
Poinformowała, że na godzinę 11 zwołano spotkanie przedstawicieli służb podległych MSWiA: policji, Służby Ochrony Państwa oraz funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
Taką informację przekazał też rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych Jacek Dobrzyński.
Po spotkaniu Gałecka powiedziała na briefingu prasowym, że zgłoszenie o potencjalnym zamachu "zostało przesłane za pośrednictwem SOP-u do policji". - Wpłynęło na skrzynkę, podkreślam, dzisiaj - zaznaczyła. Dodała, że w związku z tym ministrowie polecili zwołanie spotkania.
- Sprawę traktujemy śmiertelnie poważnie - powiedział rzecznik ministra koordynatora służb specjalnych Jacek Dobrzyński.
- Z miesiąca na miesiąc, z roku na rok coraz więcej różnych pogróżek czy gróźb wpływa do policji, do SOP-u, do służb, dotyczących Polski, Polaków. W tym momencie mówimy o pogróżkach skierowanych wobec najważniejszych osób w państwie, pogróżkach dotyczących bezpieczeństwa życia premiera i wicepremiera - mówił.
- Te sygnały wpłynęły, tak jak pani rzecznik powiedziała, najpierw do Służby Ochrony Państwa. To oni pierwsi weryfikują te informacje. Zebrane informacje przekazują do policji. Policja swoimi źródłami, swoimi kanałami, bardziej próbuje to wyjaśnić, zweryfikować i uprawdopodobnić. Mówimy o dużym prawdopodobieństwie spełnienia tych gróźb - wyjaśnił.
Dodał, że na zwołanym spotkaniu ustalono "dalsze czynności, które będą podejmować w tej bardzo poważnej sprawie, policjanci czy funkcjonariusze SOP-u".
Dobrzyński: informacja o możliwym zamachu wpłynęła do SOP
Dobrzyński mówił, że otrzymana informacja była na tyle poważna i wiarygodna, że postanowiono ją ujawnić opinii publicznej. - Uznaliśmy, że powinniśmy za pośrednictwem państwa powiadomić Polaków, społeczeństwo, żeby ta informacja potem, jak kula śnieżna czy kula śniegowa, nie chodziła gdzieś, żeby nie było spekulacji - dodał. Jak przekazał rzecznik, informacja o możliwym zamachu na premiera i szefa MON wpłynęła do Służby Ochrony Państwa. – Służba Ochrony Państwa przekazała tę informację do policji – dodał.
Rzeczniczka MSWiA doprecyzowała też, że chodzi o informację mailową. - W momencie posiadania kolejnych informacji dotyczących osoby, która wysłała tę informację, będziemy państwa informować. Funkcjonariusze, szczególnie policji, teraz nad tą sprawą pracują. Jestem przekonany, że tę sprawę wyjaśnią do końca - zaznaczył Dobrzyński
TVN24 dotarła treści tego zgłoszenia, jakie wpłynęło w nocy do polskich służb specjalnych. Jest w nim napisane:
Zgłaszający nawiązał za pośrednictwem mediów społecznościowych kontakt z jedną z radykalnych organizacji, poszukując ochotników do przeprowadzenia zamachu z wykorzystaniem broni palnej. Zgłaszający informował, że spotkał się z mężczyzną o imieniu Krzysztof, z którym rozmawiał o broni, nienawiści do rządu i planowanym zabójstwie masowym.
O takim zgłoszeniu poinformowano służby zajmujące się cyberbezpieczeństwem i ABW.
Reporter TVN24 Paweł Łukasik zapytał na briefingu Dobrzyńskiego, czy informacja, która wpłynęła, była anonimowa, czy ktoś się podpisał. - My jako rzecznicy nie znamy szczegółów - odpowiedział Dobrzyński. - Możemy przekazać to, co nam przekazały służby na tym etapie - dodał.
Dobrzyński dopytywany, że czy jeśli chodzi o informującego, osoba jest znana, odpowiedział, że "funkcjonariusze mają teraz dużo informacji na ten temat", ale nie może przekazać tych informacji.
Rzecznik rządu: sygnał był bardziej niepokojący niż poprzednie
Wcześniej rzecznik rządu Adam Szłapka w rozmowie z TVN24 przekazał, że premier dostał informację od służb około 7 rano. - Ten sygnał był bardziej niepokojący niż poprzednie tego typu kaskadowe sygnały. Służby działają, służby sprawdzają, o co chodzi - mówił.
- Taka jest sytuacja, że trzeba być szczególnie czujnym i tego typu sygnałów nie można lekceważyć - powiedział.
Szłapka poinformował, że według jego wiedzy "to był mail, ale nie tylko mail". - Dokładne metody operacyjne i to, jak udało się służbom uzyskać tę informację, to już bezpośrednio po naradzie będzie jakiś krótki briefing - powiedział.


2.

Donald Tusk poinformował, że zatrzymano mężczyznę oskarżonego o planowanie jego zabójstwa
Polski premier chwali policję za „szybkie i zdecydowane działania” po ujawnieniu gróźb wobec niego i ministra obrony
https://www.theguardian.com/world/2026/oct/11/poland-possible-plot-attack-prime-minister-donald-tusk
„Mężczyzna grożący atakiem został zatrzymany” – napisał Tusk na X, chwaląc policję za „szybką i zdecydowaną akcję”.
Aresztowanie potwierdził również minister spraw wewnętrznych Marcin Kierwiński.
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych poinformowało wcześniej, że Tusk i minister obrony Władysław Kosiniak-Kamysz mogli stać się celem ataku.
Nakazała władzom podjęcie działań „w związku z informacją otrzymaną przez policję o możliwym zamachu na premiera..., a także wicepremiera”, który jest jednocześnie ministrem obrony narodowej – napisała na portalu X rzeczniczka Karolina Gałecka. …
Polska, członek NATO i UE, znajduje się w stanie podwyższonej gotowości po serii ataków z użyciem noża, do których doszło w ostatnim tygodniu. Tusk w czwartek potępił te ataki, nazywając je „kultem przemocy”.


3.

https://wyborcza.pl/7,75399,33070024,christo-groziew-dziennikarz-sledczy-putin-nienawidzi-polski.html#s=S.MT-K.C-B.1-L.1.duzy

Wiktoria Bieliaszyn: Przeprowadził pan wiele niewygodnych dla Kremla śledztw dziennikarskich, w tym ustalił, jak zabito Aleksieja Nawalnego. Teraz sam jest pan na celowniku. Kiedy zdał pan sobie z tego sprawę?

Christo Groziew: Pierwszy ostrzegł mnie sam Nawalny. Po tym, jak udało nam się ustalić, kto próbował go zabić w 2020 roku, powiedział mi: "Christo, dotąd to ja byłem głównym wrogiem Putina. Teraz będziesz nim ty". Wtedy potraktowałem to jako komplement. Faktyczne potwierdzenie jego słów przyszło później, w połowie 2021 roku. Przedstawiono mi wtedy dowody na to, że Putin osobiście wydał dyspozycje, by mnie zlikwidować. Później były już konkretne sytuacje… Nie chcę teraz w to wchodzić, powiem tylko, że ludzie z różnych służb próbowali ten rozkaz wypełnić.

Jak to wpłynęło na pana życie?

- Nie mogłem dłużej mieszkać z rodziną, którą zresztą również naraziłem swoją działalnością; używać swojego imienia i nazwiska i pod nimi podróżować. Zresztą do wielu krajów w ogóle nie mogę jeździć: za duże ryzyko. Więcej nie powiem.

Kilka lat temu przed wybuchem dużej wojny w Ukrainie opowiadał mi pan, że w Rosji łatwo uzyskać dostęp do danych, które teoretycznie nie powinny ujrzeć światła dziennego. Można je było kupić w darknecie albo przez Telegram, często od skorumpowanych urzędników i funkcjonariuszy.

- To się zmieniło, przy czym po obu stronach. My, dziennikarze śledczy, jesteśmy dziś mniej skłonni, by korzystać z informacji pozyskanych w ten sposób. Co do służb, to wyraźnie widać, że początkowo nie rozumiały, na ile transparentny jest ten skorumpowany system sprzedaży danych. Funkcjonariusze na nim zarabiali, więc długo pozwalali temu "biznesowi" funkcjonować. Nawet nasze głośne śledztwa, w których ujawniliśmy m.in., kto stoi za otruciem Skripalów, nie skłoniły ich do zamknięcia kramu w darknecie. Wszystko się zmieniło, kiedy opublikowaliśmy śledztwo o Aleksieju Nawalnym.

Dlaczego akurat wtedy?

- Ujawnienie informacji najpierw o próbie otrucia Nawalnego w 2020 roku, a później okoliczności jego zabójstwa w 2024 roku, było ciosem bezpośrednio w Putina. Dużo bardziej bolesnym dla niego niż dla FSB czy GRU.
Nasze śledztwa o Nawalnym doprowadziły do tego, że po raz pierwszy konkretni ludzie, pełniący w tym "biznesie" najczęściej funkcję brokerów, ponieśli bardzo surowe konsekwencje.
W ich przypadku nie skończyło się na aresztach, byli torturowani. Rosyjskie władze doszły do wniosku, że są z nami w zmowie, że ich działania wynikają z jakiejś ideologii. Zupełnie nie wzięły pod uwagę, że ci brokerzy, w większości młodzi ludzie z prowincji, bez możliwości awansu społecznego, po prostu w ten sposób zarabiali na życie.
O ile policjanci lub pracownicy firm telekomunikacyjnych, którzy sprzedawali im bazy danych, wychodzili z aresztów szybko, o tyle pośredników służby traktowały bezlitośnie. To sprawiło, że dziś ostrożniej podchodzimy do zakupu danych w ten sposób. Ci ludzie, chociaż są przestępcami, nie tak wyobrażali sobie swoją "kryminalną działalność".

Co ma pan na myśli?

- Decydując się na sprzedaż danych, popełnili przestępstwo, ale nigdy nie chcieli brać udziału w walce politycznej. Nie możemy narażać ich na taką odpowiedzialność.

Jak w takim razie radzi sobie pan dzisiaj?

- Po wybuchu dużej wojny dostęp do niektórych rosyjskich danych stał się prostszy. Ukraińskie i zachodnie agencje wywiadowcze, a także dziennikarze śledczy z całego świata poświęcają na ich szukanie sporo sił. W efekcie wiele danych, wcześniej niedostępnych, ujrzało światło dzienne. Rosja jest dziś nadal najciekawszym krajem do studiowania, w ciągu ostatnich czterech lat udało się ujawnić ogromną ilość informacji na temat jej funkcjonowania.

Czyli mimo narzędzi stosowanych przez Rosjan dziennikarze są dzisiaj w stanie przewidzieć działania Kremla lub tamtejszych służb?

- W pewnym zakresie tak. Łatwiej niż kiedykolwiek możemy śledzić trasy przelotów, także prywatnymi samolotami, czy przypadki przekroczenia granicy przez wysoko postawionych rosyjskich urzędników i inne znaczące w Rosji figury, na przykład na pokładach prywatnych samolotów biznesmenów i oligarchów. Te możliwości zrównoważyły utratę kanału umożliwiającego zakup konkretnych baz danych od Rosjan.

Sporo to mówi o szczelności rosyjskiego systemu, który w dobie wojny powinien chyba być maksymalnie przez Rosjan zabezpieczony?

- Nie ze wszystkim Rosja jest w stanie sobie poradzić. Wiemy, że Kreml chce mieć pod kontrolą całą ludność kraju, w dodatku w większym stopniu niż miało to miejsce w ZSRR.
Wzorem dla Putina jest raczej doświadczenie NRD, gdzie ogromna liczba funkcjonariuszy Stasi śledziła obywateli wschodnich Niemiec. Wielu wprost mówi, że w NRD funkcjonował najbardziej rozbudowany aparat inwigilacji i kontroli obywateli w historii nowożytnej Europy.
Tak samo jest dzisiaj w Rosji.
Dziesiątki tysięcy funkcjonariuszy FSB, GRU i pracowników MSW mają dostęp do systemów śledzenia obywateli.
Fakt, że tak szeroka grupa ma dostęp do tych baz, zwiększa ryzyko wycieku. Nie można dać dziesiątkom tysięcy osób możliwości prowadzenia inwigilacji na wielką skalę i oczekiwać, że żadna z tych osób nie padnie ofiarą hakerów lub nie zostanie informatorem dziennikarzy.

Co kieruje ludźmi z rosyjskiego aparatu władzy, którzy decydują się przekazać panu informacje? Chodzi o zysk czy to sposób na wyrażenie ich rzeczywistych poglądów?

- Znam i takich, i takich. Ideologicznie wielu z nich od początku inwazji było przeciwko wojnie. I nie chodzi o humanizm, po prostu wojna sprawiła, że poziom ich życia się obniżył. Przecież ci ludzie dobrze przed wojną zarabiali, także dzięki korupcji. Teraz nie mogą w pełni korzystać z życia. Funkcjonariusze służb, personel MSW i wiele innych grup nie mają prawa wyjeżdżać za granicę, podróżować, korzystać z dobrodziejstw Zachodu, do których przez lata się przyzwyczaili. Dlatego większość z nich chciałaby, żeby wojna się skończyła i wszystko wróciło do tzw. normy. Przekazując informacje dziennikarzom śledczym, wierzą, że mają swój wkład w przyspieszenie końca wojny.
Były też sytuacje, kiedy wychodzili z propozycją sprzedaży danych niektórym zachodnim redakcjom, ale mało kto jest skłonny je dzisiaj kupić.

Bo zachodni dziennikarze nie mają do nich zaufania?

- Bardziej dlatego, że prędzej czy później hakerzy i tak dostaną się do tych baz i wrzucą je bezpłatnie do internetu. Po co tracić pieniądze?

Mówi pan, że funkcjonariusze FSB chcieliby końca wojny. Niedawno jednak rozmawiałam z Andriejem Sołdatowem i Iriną Borogan, cenionymi ekspertami od rosyjskich służb, którzy zgodnie podkreślali, że Putin ufa służbom, bo łączy go z nimi światopogląd. Że im też zależy na kontynuowaniu i eskalacji konfliktu.

- Skorygowałbym ich ocenę, bo dotyczy funkcjonariuszy FSB niższego szczebla. Oni faktycznie próbują utwierdzać się w przekonaniu, że nie są bydlakami, a wszystko, co robią, jest właściwe i służy ojczyźnie. Są, jak Putin, prowojenni.
Inaczej jest w przypadku wysoko postawionych "efesbeszników", wśród których - zapewniam - są ludzie pozwalający na "wycieki" informacji na Zachód, bo nie chcą, by obecna sytuacja trwała wiecznie. Mają możliwość kontrolowania tych procesów. Chcą też zachować na przyszłość pole manewru dla siebie i dla oligarchów, z którymi współpracują, na wypadek destabilizacji sytuacji. Dlatego nie zgodzę się z uogólnieniem i przedstawianiem FSB jako monolitu. Sam fakt, że funkcjonariusze zaczynają coraz bardziej ze sobą walczyć, dowodzi, że jest to dość podzielona struktura.

Trudno uwierzyć, że wielu wysoko postawionych siłowików ma antywojenne poglądy…

- To wszystko przebiegało falami. Na początku większość z nich nie chciała wojny, a jej wybuch wywołał u nich dysonans poznawczy. Z biegiem czasu musieli z tego nieprzyjemnego stanu wyjść, racjonalizując sobie sytuację, co poskutkowało tym, że zaczęli wojnę popierać. Tylko że mijało coraz więcej czasu i to właśnie oni, bardziej niż ich szeregowi podwładni, żołnierze, a już na pewno bardziej niż Putin, zaczęli rozumieć, że nie ma jasnego sposobu na wygranie tej wojny w ciągu najbliższych 5-6 lat. Efekt jest taki, że wrócili do antywojennych przekonań.

A jaki stosunek do kontynuowania wojny mają dziś przedstawiciele elit politycznych?

- Są dwa obozy. Prowojenny - skupia generałów, którzy uwierzyli, że celem ich życia jest udowodnienie sobie, że nie ustępują ukraińskim wojskowym, a przy okazji mogą na tym zarobić. A także lobby antywojenne, obejmujące praktycznie wszystkich oligarchów, nawet tych, którzy od prawie pięciu lat zarabiają na wojnie. Dla nich spadek jakości życia, który odczuwają w związku z wojną, jest ważniejszy niż te kilka dodatkowych miliardów, które się pojawiły.

Wróćmy do grupy antywojennych, wysoko postawionych funkcjonariuszy FSB. Są częścią wielkiego aparatu represyjnego, który stanowi coraz większe zagrożenie nie tylko dla niepokornych Rosjan, ale i mieszkańców Zachodu.

- Między rosyjskimi służbami wytworzyła się ogromna konkurencja, która coraz bardziej narasta. Rywalizują ze sobą już nie tylko, jak wcześniej, FSB i GRU, istnieje też wewnętrzna konkurencja w FSB, bo różne oddziały i departamenty otrzymały w ostatnich latach możliwości, których wcześniej nie miały. Dziś obowiązuje u nich ogólne przyzwolenie na pracę w Europie i na świecie. Kiedyś zezwolenie na taką działalność miała tylko konkretna jednostka GRU. To rozszerzenie wachlarza możliwości różnych służb sprawia, że wiele z nich ma identyczne lub bardzo podobne kompetencje.

Prowadzi to do starć?

- Mamy do czynienia z "rynkiem", na którym wiele podmiotów oferuje podobne usługi. Z jednej strony, przekłada się to na większą efektywność. Z drugiej, wiąże się z rosnącym zagrożeniem dla świata, ale i Rosji, bo niewykluczone, że w pewnym momencie dojdzie do niekontrolowanej konfrontacji między tymi siłami. Znów posłużę się metaforą rynku: nie da się na nim kontrolować każdego, innowacji może być w pewnym momencie zbyt wiele.
Jest jeszcze jedna ważna kwestia - komponent finansowy. Wszyscy chcą na świadczonych usługach zarabiać, rozszerzać wpływy i zasoby, co tylko napędza wewnętrzną rywalizację. Postępują tak, by na swoich hybrydowych projektach jak najwięcej zarobić, ale jednocześnie przedstawić swoje działania jako sukcesy dla ojczyzny.
Cały ten układ sprawia, że poszczególne służby potrafią przekazywać informacje zachodnim dziennikarzom, by "spalić" konkurencję, ujawnić, co robi inna służba, na przykład za granicą.

Putin tego nie kontroluje?

- Nie jest w stanie mieć pełnej kontroli nad wszystkim. Nie bez znaczenia jest też, że nadal nie otrzymuje pełnych, prawdziwych informacji, co mocno utrudnia mu pracę. Wiem na pewno, że otrzymuje mocno ocenzurowane wiadomości od szefów różnych służb. Jest w nich wiele teorii konspiracyjnych, w które Putin naiwnie wierzy, choć służby doskonale wiedzą, że to kłamstwo.

Czyli w całej tej walce rosyjskich służb ze światem priorytetem są pieniądze?

- Tu też są dwa skrzydła. Jedno to ci, którzy chcą eskalacji z Zachodem i kierują się ideologią. To głównie starsze pokolenie, ludzie w rodzaju Nikołaja Patruszewa, ale też wojskowi, którzy co jakiś czas powtarzają, że Rosja zniszczy Polskę czy inne państwo NATO. A są też młodsi funkcjonariusze, którzy chcieliby, żeby wojna się skończyła i nastąpił pewien reset. Putin musi wybrać jedną z tych opcji. Nie może bez końca się wahać i zastanawiać, którą drogą pójść.

Wiele wskazuje, że wybierze drogę eskalacji.

- To duże ryzyko dla świata, ale i dla niego samego. Jego obecna postawa nie odpowiada bowiem ani jednej, ani drugiej grupie szeroko rozumianych rosyjskich elit. Na razie możemy jednak stwierdzić, że Putin skłania się ku grupie chcącej eskalacji.

I co wtedy?

- Na pewien czas sytuacja dla świata znacznie się pogorszy. Gotowość Rosji do eskalacji będzie jeszcze większa, jeszcze bardziej złowieszcza. W długoterminowej perspektywie nie mogę sobie jednak wyobrazić, by ci agresywni, wojowniczy, prowojenni ludzie byli w stanie kierować państwem. Przede wszystkim są już starzy, a także nie mają kompetencji, by to robić. W dalszej perspektywie doprowadziłoby to do końca imperium. Drugie lobby, antywojenne, może wtedy zostać silnie zmotywowane do usunięcia Putina.

O tym, że Putin może zostać przez część elit odsunięty, mówił Roman Dobrochotow, rosyjski dziennikarz śledczy, z którym pan zresztą współpracuje. Przyznaję, że potraktowałam jego słowa ze sporym dystansem.

- My, którzy nie należymy do kręgów moskiewskiej elity, dziwimy się samej idei, że Putina można usunąć, ale dla części służb specjalnych i części struktur, z którymi się kontaktujemy, nie jest to niewyobrażalne.

Wiem, że na Zachodzie działają nie tylko państwowe rosyjskie służby, ale też te, które sformowali sobie niektórzy biznesmeni. Na czym to polega?

- Przykładem może być Konstantin Małofiejew. Kojarzy się głównie z propagandowym, radykalnie prokremlowskim portalem Cargrad, ale jego działalność jest znacznie szersza. Małofiejew stworzył paramilitarną organizację, która brała udział w napaści na Ukrainę jeszcze w 2014 roku. Dzisiaj ma sieć szpiegów na całym świecie. Aktywnie przyciąga i werbuje młodych Amerykanów, którzy decydują się walczyć "za Rosję i przeciwko Zachodowi". Trzeba mu oddać, że jest self-made manem, sam wszystko zrobił - zresztą po to, by rozwiązać własne problemy z prawem, bo w Rosji toczyło się przeciwko niemu kiedyś sporo śledztw. Stworzył coś, z czego Putin nie jest w stanie zrezygnować.

Kto jeszcze?

- Oleg Deripaska, który finansuje niektóre operacje rosyjskich służb. Wykorzystuje agentów nie tylko "dla dobra ojczyzny", ale i we własnych porachunkach. Opłaca ludzi, których zadaniem ma być walka z rosyjską opozycją na emigracji, zwalczając przede wszystkim tych, którzy czymś mu podpadli.
Deripaska żywi bardzo złe uczucia do niezależnych rosyjskich dziennikarzy, nazywa ich szpiegami, mówi, że trzeba ich zlikwidować, bo zagrażają bezpieczeństwu Rosji. Tymczasem chodzi mu o śledztwo dziennikarskie na jego temat, m.in. o to, że na podstawie różnych ustalonych faktów został w nim określony mianem pedofila. [Niezależni dziennikarze ustalili, że miliarder był powiązany z rosyjską siatką stręczycieli, wykorzystujących nieletnie dziewczyny]. Większość osób, które wykonują jego zlecenia, to ludzie z zewnątrz, z outsourcingu. Łatwiej im podróżować po świecie, wzbudzają mniej podejrzeń, ich pochodzenie nie wskazuje od razu na "rosyjski ślad". Za wyszukiwanie takich zleceniobiorców odpowiadają z kolei ludzie z Rosji.

Outsourcing nadal jest tak popularny?

- Tak. To trend, który pojawił się wraz z wybuchem pełnowymiarowej wojny przeciwko Ukrainie. Wcześniej służby wysyłały na Zachód swoich sprawdzonych ludzi, którzy wykonywali różne zadania, z lepszym lub gorszym skutkiem. Bardzo rzadko delegowały cokolwiek zorganizowanym grupom przestępczym, choć to również się zdarzało. Teraz działają według schematu piramidy.

?

- Na szczycie jest inicjator, czyli określona służba. Przekazuje polecenia niżej, do siłowików, często oficerów średniego szczebla. Oni tworzą wokół siebie grupę "influencerów", czyli ludzi z przeszłością kryminalną albo ekstremistyczną, radykałów, kiboli. I dopiero oni, wykorzystując własne kontakty, werbują realizatorów zadania.
W Polsce Rosjanie mocno weszli w środowisko kibolskie, to wśród nich chętnie werbują ludzi. Ale nie tylko. Szukają też w Telegramie albo przez "znajomych znajomych" drobnych przestępców, którzy są gotowi, dajmy na to, za 500 euro wykonać zlecenie.
Są przy tym sprytni, bo zawsze starają się, by od inicjatora do wykonawców dzieliły ich co najmniej dwa ogniwa. Zmniejsza to szansę na ustalenie, kto konkretnie był inicjatorem dywersji czy zabójstwa.

Doświadczony agent to jednak doświadczony agent. A ktoś przypadkowy z internetu to zupełnie inny poziom. Rosjanie to odczuwają?

- Są w stanie działać na znacznie większą skalę, ale efektywność faktycznie mocno spadła. Zleceniobiorcy nie zawsze dają sobie radę, wycofują się, próbują oszukiwać. No i ze względu na brak doświadczenia dają się często złapać.

Ich nieudolność to dla nas dobra informacja?

- Nie do końca. Bo przez brak profesjonalnego przygotowania stanowią zagrożenie także dla osób postronnych. Zawodowy szpieg nigdy sobie na to nie pozwala. Myśli bowiem o reputacji swojej organizacji. To, że Rosjanie decydują się dzisiaj na outsourcing, potwierdza, że generalnie są gotowi na znacznie większe ryzyko niż kiedyś. Mało tego, takie przypadkowe ofiary czy zniszczenia są im wręcz na rękę, bo wywołują w zachodnich krajach chaos, co jest dziś jednym z celów Kremla. Tak więc jeżeli przy próbie zabójstwa rosyjskiego opozycjonisty zginie niewinna osoba, to też ich to ucieszy.

W kontekście Rosji dużo mówimy o tzw. "czerwonych liniach", czyli granicach, które teoretycznie są nieprzekraczalne, ale wciąż się rozszerzają.

- Jedną z nich jest stosunek do prowadzenia operacji na terytorium głównego przeciwnika, USA. W ostatnim czasie ta granica po blisko 60 latach niepisanej umowy została naruszona. Widzimy, że Rosjanie pracują w USA, próbują zabijać tam ludzi. Przed 2022 rokiem, a nawet jeszcze przed rokiem 2024 coś podobnego było nie do pomyślenia.
Drugą rzecz - nie ma już czegoś takiego jak cena reputacji. Rosjanie są gotowi wysadzić samolot DHL i wszystko im jedno, że cały świat będzie wiedział, że to oni za tym stoją. Wcześniej Kreml starał się zachować wizerunek pełnoprawnego partnera Zachodu. Teraz to już nie ma znaczenia. Dla mnie to potwierdzenie tego, że Putin wybrał drogę eskalacji. Słucha ludzi, którzy mówią, że skoro wojna już trwa, trzeba ją prowadzić do końca. Te same osoby wmawiają mu, że cały świat usiłuje go zlikwidować.

Ale jednocześnie widzimy, że efektywność rosyjskich służb nie powala. Od momentu wybuchu pełnowymiarowej wojny słyszymy częściej o próbach zabicia znanych rosyjskich opozycjonistów, na przykład Kasparowa czy Ponomariowa, niż o udanych zamachach. To świadczy o nieudolności, czy rosyjskim służbom jednak bardziej zależy na wywołaniu strachu?

- Rosyjskie służby odpowiedziałyby, że ważniejsze jest dla nich zasianie paniki i chaosu. Wszystkie niepowodzenia próbują przedstawić jako sukces. Tak było po próbie otrucia Skripalów. Mimo że nie udało im się zabić Siergieja Skripala, a na skutek ich działań zmarła przypadkowa kobieta, na Kremlu mówiono o tym jako o sukcesie. Służby przekonywały, że dzięki temu udało im się zasiać strach i niepewność wśród antyputinowskich rosyjskich emigrantów na całym świecie.
Jestem przekonany, że ich celem faktycznie jest pozbawienie życia swoich krytyków. Na razie po prostu im się to nie udaje, głównie przez to, że angażują freelancerów.
Można powiedzieć, że działają w ramach nowego modelu biznesowego, który cały czas jest w fazie testowania. Boję się, że pewnego dnia uda im się wykonać zadanie.

Kto jest najbardziej narażony na niebezpieczeństwo?

- Takie pytania wymagają ostrożnej odpowiedzi. FSB ma listy osób do zlikwidowania. Zatwierdza je Kreml. Z jednej strony to dobra wiadomość dla zwykłych, niezbyt znanych w Rosji krytyków Putina albo zwykłych rosyjskich antywojennych emigrantów, bo służby raczej nie będą na nich polować. Z drugiej, zawsze trzeba mieć z tyłu głowy, że służby potrafią być nieprzewidywalne. Mogą kogoś takiego zabić i przedstawić to Putinowi jako swój wielki sukces. Wspominałem o Deripasce. Przez niego i podobnych mu ludzi, ale też przez poszczególnych siłowików, na listach znaleźć się mogą osoby, które nie stanowią zagrożenia dla Kremla.

Zachód prawidłowo ocenia dzisiaj skalę zagrożenia?

- Tak, przy czym po raz pierwszy. Ameryka, także obecna administracja, która zawsze chciała widzieć w Putinie coś pozytywnego, po ustaleniach związanych z próbą zabójstwa Kasparowa zmieniła swoje postrzeganie rosyjskiego zagrożenia. Mówię tu też o Kashu Patelu, dyrektorze FBI, który wie już, że sytuacja drastycznie się zmieniła.
Europa uświadomiła to sobie kilka lat wcześniej. Polska też bardzo dobrze to rozumie, oczywiście z wyjątkiem skrajnie prawicowych ruchów i partii.
Jestem optymistą, bo w ostatnich miesiącach zauważam, że służby bezpieczeństwa krajów Europy naprawdę próbują współpracować. To nowość, wcześniej niechętnie dzieliły się ustaleniami i tajemnicami, każda chciała być najlepiej poinformowana. Ta zmiana pozwala stwierdzić, że lepiej rozumieją skalę zagrożenia.

Jak pan ocenia zagrożenie, na jakie narażona jest Polska?

- Jeszcze przed wybuchem dużej wojny ludzie z bliskiego otoczenia Putina mówili mi, że od lat ma on obsesję na punkcie Polski. Że nienawidzi jej do tego stopnia, że to aż irracjonalne i trudne do zrozumienia.
Mówili, że gdy zacznie wojnę przeciwko Ukrainie, wykorzysta wszelkie możliwości, by rozszerzyć działania wojenne w stronę Polski.
Taka jest też narracja kremlowskiej propagandy. I trudno nie zauważyć, że to właśnie na terytorium Polski koncentracja działań sabotażowych jest duża. To nie jest przypadkowe.

Pana zdaniem polskie służby są skuteczne?

- Myślę, że są postrzegane przez służby innych państw jako jedne z najbardziej doświadczonych, jeśli chodzi o rosyjskie zagrożenie. Wiem, że inne państwa proszą je o konsultacje. Były jednak przypadki, które pokazują, że są jeszcze pewne luki w polskim systemie obronnym. Nie będę mówić dokładnie jakie, żeby nie powiedzieć zbyt wiele.

Ma pan jakieś rady?

- Pracować nad domknięciem tych luk. I nie liczyć wyłącznie na kanały informacyjne, które działały przed wojną. Wcześniej w Europie panowało przekonanie, że w razie czego zawsze ostrzeże nas Ameryka. Trzeba wypracowywać własne kanały informacyjne i pamiętać, by się tymi informacjami dzielić z innymi państwami europejskimi.

Mówimy, że Putin zdecyduje się na eskalację. Wiemy, co to oznacza dla Ukrainy, ale na co powinniśmy przygotować się w Polsce?

- Przede wszystkim uświadomić sobie, że to nie jest już wojna hybrydowa.
W 2024 roku dotarliśmy do tajnego dokumentu FSB i SWR, w którym jest zapis, że Rosja znajduje się w "gorącej fazie wojny z Zachodem".
I że ci, którzy uważają ją za hybrydową, powinni być uznani za zdrajców. Dlatego, powtarzam, Rosjanie mentalnie są w fazie gorącej wojny z Zachodem. I trudno mi zgodzić się z twierdzeniem, że jeszcze jej nie wypowiedzieli, skoro wiemy o planach zamachów, na przykład na Armina Pappergera, dyrektora generalnego niemieckiego koncernu zbrojeniowego Rheinmetall AG. Były też inne plany, o których udało się z wyprzedzeniem poinformować niemieckich partnerów, dzięki czemu Rosjanie nie dali rady ich zrealizować.
Jest też pewna konspirologiczna teoria. Putin ma podobno uważać, w czym utwierdzają go służby, że jeśli napadnie na jedno z państw członkowskich NATO, artykuł 5 o wzajemnej pomocy nie zadziała. I że kiedy się to potwierdzi, Rosja będzie mogła już działać wybiórczo. Może powinniśmy wziąć to pod uwagę i właśnie na taki scenariusz się przygotowywać. W najgorszym wypadku i my, i Rosja przekonamy się, że artykuł 5 działa.

A pan jak myśli? Zadziała?

- Myślę, że po tym, jak Ameryka przekonała się, iż Rosja zmieniła zasady gry nawet wobec niej, stosunek do Moskwy wyraźnie się zmienił i ocena sytuacji w ogóle.

Świat się budzi i rozumie coraz więcej. Czy jest coś, czego pan dowiedział się o rosyjskich służbach, a czego wolałby nie wiedzieć?

- Zawsze chcę wiedzieć wszystko. Ale byłem zszokowany tym, że wielu z tych ludzi, mam na myśli zabójców, nie żałuje tego, co robią lub zrobili. Dokonują strasznych rzeczy, po czym wracają do domów, do swoich rodzin. Wciąż nie mogę zrozumieć, jak człowiek, który zajmuje się otruciami, zabójstwami, może traktować to jako "normalną pracę".

*Christo Groziew, bułgarski dziennikarz śledczy i autor, którego artykuły koncentrują się na rosyjskich operacjach wywiadowczych. Jest szefem działu śledczego w The Insider i byłym głównym śledczym ds. Rosji w Bellingcat.


4.

https://wyborcza.pl/7,75399,33071242,w-sytuacji-gdy-trump-de-facto-przechodzi-na-strone-rosji-zaklinanie.html#s=S.TD-K.C-B.3-L.2.duzy
Szok i niedowierzanie. Jeszcze niedawno Donald Trump beształ państwa kupujące od Rosji ropę i jej przetwory. Zaledwie trzy tygodnie temu podpisał ustawę dającą mu możliwość obłożenia największych importerów rosyjskich surowców gigantycznymi cłami. Dziś otwiera amerykański rynek na rosyjski diesel.
Pierwsze załadowane w Rosji tankowce są już w drodze do USA. Paliwowy deal negocjowano najwyraźniej od dawna. We wrześniu o zniesienie sankcji na paliwa prosił podczas wizyty w Waszyngtonie Kiriłł Dmitrijew, specjalny wysłannik Putina, który negocjuje zakończenie wojny z duetem bliskich Trumpowi deweloperów Jaredem Kushnerem i Steve'em Witkoffem, czarując ich przy tym możliwościami wielomiliardowych inwestycji w Rosji.
Ogłoszenie porozumienia z Putinem to policzek dla Amerykanów
Zgodę dostał, bo nadchodzą amerykańskie midterms, czyli połówkowe wybory do Kongresu, które według aktualnych sondaży Trump i jego Partia Republikańska przegrają z kretesem. Prezydenta obciążają skutki rozpoczętej bez planu wojny z Iranem, blokada strategicznej cieśniny Ormuz i wzrost cen ropy na światowych rynkach. W efekcie cena benzyny w USA poszła w górę nawet o 40 proc., a cena diesla o 70 proc. A amerykańscy wyborcy głosują przecież poprzez portfele…
Rosja obiecała dostarczyć Amerykanom tanie paliwo, co ma przełożyć się na spadek cen i wzrost poparcia dla Trumpa. Samo ogłoszenie takiego porozumienia z Putinem jest dla Amerykanów policzkiem.
To u schyłku istnienia ZSRR wysyłali do niepotrafiącego się wyżywić Związku Radzieckiego zboże i pasze. A potem wspierali Rosję pomocą humanitarną i technologiami. Teraz role się odwracają.
Eksperci wątpią jednak, czy Putin jest w stanie wywiązać się ze zobowiązań, by dostarczyć natychmiast 300 tys. ton oleju napędowego, a kolejne 500 tys. przysłać do USA w listopadzie, a później zwiększyć eksport o kolejny milion ton. Ale tu nie o statystyki chodzi, tylko o politykę
Ukraina od miesięcy bombarduje rosyjskie rafinerie, dotkliwie ograniczając ich możliwości. Biały Dom – ku uciesze Kremla – może wkrótce uznać, że to ona jest winna niewystarczającym rosyjskim dostawom. Wyjdzie na to, że to nie Trump i jego niemądra bliskowschodnia polityka leżą u podstaw wzrostu cen paliw w USA, tylko bezwzględne ukraińskie ataki na pokojowo nastawione rosyjskie zakłady…
Taki ton już wśród trumpistów słychać.
Jest jasne, że Trump, otrzymawszy rosyjską ofertę pomocy, dosłownie zresetował – wydawałoby się dość przyzwoite – relacje z Ukrainą. Cofnęliśmy się do poziomu z lutego 2025 r., gdy podczas pierwszej wizyty w Białym Domu prezydent Wołodymyr Zełenski był przed kamerami upokarzany przez Trumpa i jego zastępcę J.D. Vance’a, a następnie wyrzucony za drzwi.
Wówczas Trump liczył, że będzie w stanie zmusić Zełenskiego do zawarcia zawieszenia broni na rosyjskich warunkach, co wiązałoby się z oddaniem Putinowi terytoriów, których nie był w stanie zdobyć, i rozbrojeniem ukraińskiej armii. Kolejna rosyjska napaść na Ukrainę byłaby tylko kwestią czasu. Plan się nie powiódł, także dlatego, że za Ukrainą twardo stała Europa, przejmując na siebie wpieranie walczącego kraju. Trump ewidentnie też nie dogadał się z Putinem na szczycie w Anchorage na Alasce w sierpniu zeszłego roku.
Ale to już przeszłość. Relacje przywódców USA i Rosji wydają się znowu bliskie. A Trump powtarza jedną z ulubionych melodii Kremla, że to Ukraina nie chce pokoju, a Zełenski jest uzurpatorem, bo nie odbyły się (z powodu wojny) zaplanowane na 2024 r. wybory prezydenckie.
– Czas, by Ukraina wybrała nowego prezydenta - domaga się teraz prezydent USA. Przekaz Białego Domu i Kremla ujednolicił się. Dla Ameryki to hańba.
Chciałoby się zapytać, jak wobec tej nowej odsłony romansu Białego Domu z Kremlem zachowają się rodzimi wyznawcy Donalda Trumpa. O wiele ważniejsza jest reakcja polityków, którzy sprawują władzę w Europie. Do tej pory politycy od Emmanuela Macrona po Donalda Tuska robili, co mogli, by Amerykanów nie drażnić, spełniać ich zachcianki i w umiarkowany sposób reagować na amerykańskie zaczepki i prowokacje. Kilku polityków zdobyło bezpośredni dostęp do ucha Trumpa i szeptało mu bezwstydne komplementy, by w ten sposób utrzymać jego przyjaźń. W sytuacji, gdy Trump de facto przechodzi na stronę Rosji szeptanie miłych słów i udawanie, że w USA w 2025 r. nie doszło do żadnej poważnej zmiany, nie ma już sensu. Przestańmy go próbować zaklinać. To nie działa.
Do tej pory brewerie amerykańskiego prezydenta nas jednoczyły. Niech tak będzie i teraz.


5.

Republikanin z Izby Reprezentantów, powołując się na Reagana, podejmuje działania mające na celu zablokowanie umowy Trumpa dotyczącej ropy z Rosją
https://www.axios.com/2026/10/10/fitzpatrick-trump-russia-diesel-discharge-petition
Kongresmen Brian Fitzpatrick (republikanin z Pensylwanii) obiecał w sobotę, że zmusi Izbę Reprezentantów do głosowania nad zablokowaniem zakupów rosyjskiej ropy, kwestionując w ten sposób umowę prezydenta Trumpa z prezydentem Władimirem Putinem dotyczącą zakupu oleju napędowego.

Dlaczego to ważne: Trump zachwalał tę umowę jako sposób na obniżenie cen paliw, ale może ona również zapewnić dochody na wojnę Rosji na Ukrainie.

Najważniejsza informacja: Fitzpatrick, współprzewodniczący Congressional Ukraine Caucus, powiedział, że przedstawi „Ustawę Ronalda Reagana o pokoju dzięki sile” i wymusi głosowanie nad petycją o absolutorium.
„Zostanie ona zaprezentowana na sali sądowej i zostanie przyjęta w przeważającej mierze” – napisał Fitzpatrick na portalu X.
Odchodzący na emeryturę poseł Don Bacon (republikanin z Nebraski) powiedział portalowi Axios, że „już zgodził się” podpisać petycję.
Nadróbmy zaległości: Trump powiedział w piątek, że Rosja natychmiast dostarczy ponad 300.000 ton oleju napędowego na rynki USA i całego świata, a kolejne dostawy mają nastąpić wkrótce.
Analitycy rynku energetycznego sceptycznie podchodzą do kwestii, czy dodatkowa ilość oleju napędowego znacząco obniży ceny.
Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski nazwał umowę „niesprawiedliwą i nieuczciwą” i powiedział agencji Axios, że jest ona niczym prezent dla Putina.
Trump zaapelował w sobotę do Ukrainy o zastąpienie Zełenskiego przywódcą, który będzie skłonny osiągnąć porozumienie z Rosją.
Biały Dom nie odpowiedział jeszcze na prośbę Axios o komentarz w sprawie projektu ustawy Fitzpatricka.

Ogólny obraz: Fitzpatrick jest kolejnym republikańskim ustawodawcą, który w głośny sposób odszedł od Trumpa, podczas gdy partia walczy o utrzymanie kontroli nad Kongresem w obliczu rosnącej dezaprobaty dla prezydenta.

Z oddali: Fitzpatrick ucieka się do taktyki, którą ustawodawcy coraz częściej stosują, aby ominąć przewodniczącego Mike'a Johnsona (republikanina z Luizjany): petycji o udzielenie absolutorium, która wymaga 218 podpisów, aby projekt ustawy został poddany pod głosowanie bez zgody kierownictwa Izby.
Fitzpatrick i Bacon wymusili na początku tego roku głosowanie w Izbie Reprezentantów w sprawie pomocy dla Ukrainy i sankcji wobec Rosji; uchwała przeszła przez Izbę, ale utknęła w Senacie.

Weryfikacja rzeczywistości: Fitzpatrick ma niewiele czasu na uchwalenie ustawy przed końcem kadencji Kongresu w styczniu.
Izba Reprezentantów nie planuje kolejnego głosowania przed wyborami uzupełniającymi, które odbędą się 3 listopada.
Każde ustawodawstwo, które zostanie przyjęte przez Izbę Reprezentantów, będzie wymagało zatwierdzenia przez Senat i może zostać zawetowane przez Trumpa.

Co mówią: Inny członek Izby Reprezentantów Partii Republikańskiej, wypowiadający się anonimowo i szczerze dzieląc się swoimi przemyśleniami, powiedział portalowi Axios: „Biorąc pod uwagę, że Kongres rozpocznie sesję dopiero za cztery tygodnie, żaden rozsądny ustawodawca prawdopodobnie nie podjąłby się tego zobowiązania przedwcześnie”.
Jeden z demokratów z Izby Reprezentantów powiedział portalowi Axios, że osobiście podpiszą petycję i że prawdopodobnie zrobi to również „większość” ich kolegów, ale nie ma gwarancji jednomyślnego poparcia ze strony demokratów.
„Przywódcy mogą nie chcieć, żeby ludzie im pomagali” – powiedział Demokrata, dodając jednak, że może się to zmienić po wyborach uzupełniających.


6.

Trzeci atak na centrum danych Yandex: sieć w Moskwie nie działa
Ukraińskie drony zaatakowały infrastrukturę w mieście Władimir, w centralnej Rosji, powodując zakłócenia w ruchu internetowym i zakłócenia w działaniu sieci.
https://www.repubblica.it/esteri/2026/10/11/news/yandex_google_russia_ucraina_data_center-425640691/?ref=RHLF-BG-P5-S1-T1-s3927
Moskwa jest zagrożona załamaniem sieci cyfrowej. W nocy z piątku na sobotę ukraińskie drony zaatakowały kolejne centrum danych należące do giganta danych Yandex, często nazywanego „rosyjskim Googlem”. Ruch internetowy natychmiast spadł, a dziesiątki usług online – takich jak taksówki i dostawy jedzenia – zostały przerwane w stolicy z powodu braku połączenia z aplikacjami.
Ostatni atak bombowy wymierzony był w infrastrukturę zbudowaną w środkoworosyjskim mieście Władimir, składającą się z 2880 szaf o mocy 50 megawatów. Jest to trzeci obiekt, który spłonął w ciągu kilku dni; obecnie tylko dwa z pięciu centrów danych Yandexu oszczędziły odwet ukraińskich sił.
To właśnie Kreml zainicjował ataki na skupiska serwerów obsługujących internet i sieci telefoniczne. Rosyjskie inwazje rozpoczęły się pod koniec września, a towarzyszyły im sarkastyczne hasła propagandowe obiecujące „cyfrowy detoks” dla Ukrainy.
Ataki przeprowadzane przy użyciu dronów Geran 5 gwałtownie się nasiliły. Po zbombardowaniu centrów danych dwóch krajowych firm telefonii komórkowej i połączeń internetowych w stolicy, w nocy ze środy na czwartek, ukraiński odwet rozpoczął się. Największa infrastruktura Yandexu – Sasowo, na której znajdują się również dwa z trzech superkomputerów wykorzystywanych do badań nad sztuczną inteligencją – została trafiona ukraińskimi bombami latającymi: zdjęcia satelitarne pokazują, że…
Pokazano skutki pożaru w dużej części budynków. Następnego dnia przyszła kolej na drugie centrum danych Yandex, to w Kałudze, a smartfony w obwodzie moskiewskim zaczęły mieć problemy z działaniem. W typowy dla Rosji sposób Rosjanie odpowiedzieli z impetem, wysyłając w sobotę drony na kolejne ukraińskie serwery. Kilka godzin później Ukraińcy zadali Yandexowi trzeci cios.
Wielu obserwatorów wskazuje, że ta ofensywa obnaża zacofanie rosyjskiej sieci IT, która opiera się na kilku kolosalnych centrach danych, podczas gdy ukraińska jest rozproszona w wielu mniejszych infrastrukturach i może liczyć na wsparcie usług chmurowych firm z Doliny Krzemowej. W praktyce Yandex nie może polegać na innych infrastrukturach, aby przywrócić ruch sieciowy zakłócony przez ataki: obecnie moskiewskie czaty Telegram zgłaszają niemal całkowitą awarię około osiemdziesięciu usług zarządzanych bezpośrednio przez Yandex – takich jak usługi płatności cyfrowych – lub korzystających z jego infrastruktury.
Ten nowy rozdział konfliktu podkreśla lekcję, jaką już wyciągnięto podczas walk w Zatoce Perskiej, gdy Irańczycy otworzyli ogień do centrów danych w Emiratach i Kuwejcie: filary życia cyfrowego są bardzo wrażliwe; dron kosztujący 30.000 euro wystarczy, aby spalić stosy szaf i chipów warte dziesiątki milionów.
Konsekwencje nie ograniczają się do operacji cywilnych. Superkomputery Yandexu są wykorzystywane w projektowaniu zaawansowanej technologicznie broni, a firma odegrała kluczową rolę w wojnie hybrydowej na całym świecie: jej serwery zasilają zautomatyzowane programy do tworzenia treści i uruchamiania systemów, które rozpowszechniają wizję Kremla, dyskredytując przeciwników gradem fałszywych wiadomości.


7.

Trump twierdzi, że Ukraina i Rosja zgodziły się na zawieszenie broni w dziedzinie energii
https://edition.cnn.com/2026/10/11/politics/trump-ukraine-russia-energy-ceasefire
Po ogłoszeniu tej wiadomości Zełenski napisał na portalu X, że rozmawiał na ten temat z premierem Kanady Markiem Carneyem, prezydentem Finlandii Alexandrem Stubbem i sekretarzem generalnym NATO Markiem Rutte.
„Ukraina popiera zawieszenie broni i ważne jest, aby Rosja również je poparła. Czekamy na szczegółowe informacje ze strony amerykańskiej” – napisał Zełenski. „Z naszej strony, Ukraina zawsze W PEŁNI popiera kroki zmierzające do deeskalacji, ochrony życia i decyzji niezbędnych do zakończenia wojny i zagwarantowania trwałego pokoju”. …
Zełenski powiedział w niedzielę, że Rosja kontynuuje ataki na infrastrukturę energetyczną Ukrainy, w tym na elektrownię w Kijowie i obiekty energetyczne w obwodzie charkowskim.
„A wszystko to wydarzyło się PO tym, jak prezydent Stanów Zjednoczonych złożył oświadczenie o zawieszeniu broni w sektorze energetycznym” – zamieścił wpis na portalu X.


8.

Rosja nasila próbę zabicia europejskich szefów obrony, ostrzegają agencje wywiadowcze
https://www.ft.com/content/5da2dd05-9583-4a75-b018-2c5024383ec4?syn-25a6b1a6=1
W swojej „hybrydowej” wojnie z Zachodem Rosja obrała sobie nowy cel: menedżerów prywatnych firm wojskowych dostarczających broń Ukrainie. Według przecieków uzyskanych przez „ Financial Times” z pięciu europejskich służb wywiadowczych, GRU, moskiewski wywiad wojskowy, rozpoczął plany zamachów na dyrektorów przemysłu zbrojeniowego na kontynencie. Kilku prezesów i dyrektorów firm zbrojeniowych potwierdziło w wywiadzie dla gazety „City”, że otrzymali ostrzeżenia od krajowych służb wywiadowczych o możliwości śledzenia i zabicia, w związku z czym zintensyfikowali działania mające na celu ochronę, zatrudniając prywatnych ochroniarzy, w niektórych przypadkach z całodobową eskortą uzbrojoną.
Przynajmniej jedna taka operacja została odkryta, udaremniona i ujawniona dwa lata temu przez amerykańskie i niemieckie służby bezpieczeństwa w Niemczech: spisek mający na celu zamordowanie Armina Pappergera, prezesa Rheinmetall, jednego z berlińskich gigantów przemysłowych i zagorzałego zwolennika uzbrojenia Kijowa w celu obrony przed rosyjską agresją. Od tego czasu prezes korzystał ze stałej ochrony prywatnych ochroniarzy i policji. FT donosi o innych podobnych przypadkach zdemaskowanych przez kontrwywiad w Europie od 2024 roku, a „podejrzane działania” tego rodzaju zostały zidentyfikowane i monitorowane przez zachodnie agencje wywiadowcze.
Źródła w brytyjskiej gazecie finansowej twierdzą, że aby osiągnąć te cele, GRU ściśle współpracuje z przestępczością zorganizowaną i rozległą siecią „hybrydowych” kolaborantów, czasami rekrutowanych online w zamian za pieniądze, zamiast polegać wyłącznie na własnych agentach: system mający na celu ukrycie sprawcy. Aby inicjatywa odniosła sukces, zabójstwo nie jest nawet konieczne: „Główny pożądany efekt ma charakter psychologiczny” – zauważa przedstawiciel zachodniego wywiadu. „Wystarczy, by przestraszyć kadrę zarządzającą firmami wojskowymi, dając im poczucie zagrożenia i zmuszając ich do zastanowienia się dwa razy przed podjęciem współpracy z Ukrainą”.
Koszty prywatnych wydatków na ochronę mogą już mieć efekt odstraszający, zauważa gazeta, zwłaszcza w przypadku mniejszych firm, takich jak startupy produkujące komponenty do dronów. Zagrożenie ze strony Moskwy dotyczy również menedżerów z sektorów przemysłowych niezwiązanych bezpośrednio z obronnością, takich jak energetyka i inne kluczowe obszary infrastruktury. „Otrzymujemy coraz więcej próśb od kadry kierowniczej” – mówi Claudine Fry , szefowa Control Risk, londyńskiej prywatnej firmy ochroniarskiej. „Strach przed śmiercią z rąk rosyjskich płatnych zabójców jest zdecydowanie na radarze”.


9.

Andy Burnham twierdzi, że Rosja wyraźnie ingerowała w referendum w sprawie Brexitu
Premier twierdzi, że zadał pytanie po wejściu do budynku nr 10, ale nie ujawnił, kto dał mu „jasną odpowiedź”, że Rosja się wtrącała
https://www.theguardian.com/politics/2026/oct/11/andy-burnham-russia-interfered-brexit-vote


10.

https://wyborcza.biz/biznes/7,177151,33068888,ukrainski-dopalacz-polskiej-gospodarki-to-dzieki-uchodzcom.html
Ukraińscy uchodźcy tylko w 2025 roku wygenerowali 2,4 proc. polskiego PKB, co przełożyło się niemal na 100 mld zł. Do tego dokładają się do naszego systemu w składkach i podatkach. W zeszłym roku Ukraińcy (wszyscy, nie tylko uchodźcy) zasilili ZUS ponad 13 mld zł.
Tymczasem prawica wciąż wzmacnia przekaz, że migracja nam szkodzi. Tym samym obie Konfederacje (to głównie one oparły oś swojej politycznej tożsamości na antyukraińskich treściach) robią ze swoich wyborców głupków. Fakty są jasne: gdyby nie Ukraińcy jako kraj bylibyśmy biedniejsi, a nasze finanse publiczne byłyby w gorszym stanie.
I dowodów na to mamy dostatek.

Ukraińcy nieustająco aktywni na rynku pracy
Na początku października firma consultingowa Deloitte wspólnie z UNHCR (Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców) opublikowała kolejny raport przyglądający się sytuacji ukraińskich uchodźców w naszym kraju oraz ich wpływowi na polską gospodarkę.
Opracowanie "Poland: Analysis of the impact of refugees from Ukraine on the economy of Poland - 3rd edition (October 2026)" wzięło pod lupę osoby, które miały PESEL UKR. Jest to o tyle istotne, że opracowanie nie mówi o wszystkich Ukraińcach i Ukrainkach, którzy mieszkają w Polsce. Przypomnijmy, że PESEL UKR był nadawany jedynie osobom, które przyjechały do naszego kraju po inwazji Putina na Ukrainę.
Deloitte podkreśla, że część uchodźców nie została objętych badaniem, ponieważ kiedy zaczęli sobie lepiej radzić na rynku, zmienili formalny status funkcjonowania w Polsce. Jeśli chodzi więc o liczby przedstawione w opracowaniu Deloitte, szacunki są w dolnych rejestrach. 
Po pierwsze więc wśród uchodźców wciąż rośnie tak zwana aktywność zawodowa. Osoby aktywne zawodowo to takie, które pracują lub poszukują pracy. Dla tych, którzy śledzą sprawę od dawna, nie jest to żadnym zaskoczeniem. O rosnącej aktywności zawodowej uchodźców pisał w 2025 roku w jednym ze swoich raportów Narodowy Bank Polski. Raport BGK z kolei zauważał, że już w 2024 roku aktywność zawodowa tej grupy była wyższa niż w przypadku Polaków (70-80 proc. w porównaniu do niecałych 60 proc.). Dla szerszego kontekstu: aktywność zawodowa Ukraińców, którzy przyjechali do nas przed wojną wynosi 95-99 proc.
Skąd ta różnica między Polakami a uchodźcami zza wschodniej granicy? Przyczynami bierności zawodowej są głównie: emerytury, choroby i kontynuowanie nauki. Uchodźcy są grupą relatywnie młodą (a więc i relatywnie zdrową). Jednocześnie nie tak młodą, żeby kontynuować studia. To z kolei zwiększa prawdopodobieństwo znalezienia się na rynku pracy. Do tego są postrzegani jako bliscy kulturowo, łatwo uczą się języka polskiego, a to zwiększa ich możliwości na rynku pracy. 
Skoro więc pracują, muszą mieć swój udział we wzroście polskiej gospodarki. Ile dorzucili się do PKB? Dokładne oszacowanie Deloitte wskazuje na około 94 mld zł. W kolejnych latach wartość ta ma rosnąć (również jako procent PKB) z uwagi na lepszą integrację i lepsze wkomponowywanie się ukraińskiej siły roboczej w nasz rynek. Goście ze Wschodu będą podnosić swoje kwalifikacje i przeskakiwać do lepiej płatnych miejsc pracy, co przełoży się i na nasz dobrobyt.

Więcej niż jeden wygrany
No dobrze, to teraz dwa słonie w pokoju: czy Ukraińcy zabierają Polakom pracę oraz czy zmniejszają płace? Raport na oba pytania udziela negatywnych odpowiedzi. Ta pierwsze sprawa została w zasadzie rozstrzygnięta już wcześniej. Twierdzenia o wypychaniu Polaków z rynku zostało obalone choćby w badaniu Jana Gromadzkiego i Piotra Lewandowskiego, ekonomistów z Instytutu Badań Strukturalnych (2022).
Jeśli chodzi o wynagrodzenia, to Łukasz Postek i Małgorzata Walerych, ekonomiści z Narodowego Banku Polskiego, zauważyli, że Ukraińcy rzeczywiście mieli wpływ na pensje (mówiąc konkretniej – dołożyli się do realnego spadku płac w momencie inflacyjnej górki). Tego efektu nie zauważyli jednak wspomniani wyżej Gromadzki i Lewandowski. Tu pozostaje więc pewien znak zapytania z delikatną przewagą opracowań wskazujących, że goście ze Wschodu nie oddziałują na nasze płace. 
Ale jak to jest możliwe? W jaki sposób dodatkowe setki tysięcy pracowników (uchodźców), którzy pojawili się na naszym rynku, nie miałoby powodować spadku zatrudnienia oraz płac? "W przyjętym modelu napływ dodatkowych pracowników zwiększa konkurencję o miejsca pracy, wywierając presję na wzrost bezrobocia i spadek płac realnych. Efekty te są jednak niemal całkowicie równoważone przez zwiększenie wydajności. Oznacza to, że każdy dodatkowy pracownik przyczynia się do wytworzenia większej produkcji" – czytamy w raporcie Deloitte i UNHCR. 
Jest to zresztą kolejne potwierdzenie tego, co możemy znaleźć w literaturze ekonomicznej, która dość jasno stoi na stanowisku, że migracja w sporej części przypadków nie wpływa ani na bezrobocie, ani na płace lokalsów. A przekonanie o tym, że jest odwrotnie, wydaje się być jednym z najpowszechniej podzielanych ekonomicznych mitów. 
Do tego w Polsce dochodzi jeszcze jeden czynnik – chodzi o demografię. I wykręcane przez nią "dziury" w rynku pracy. Migranci zazwyczaj wypełniają te miejsca, gdzie brakuje Polaków. Mało tego, w naszym kraju widoczny jest również proces, który był obserwowany między innymi w Wielkiej Brytanii, kiedy to my migrowaliśmy za chlebem. Ukraińcy (oraz spora część innych migrantów) obejmuje stanowiska, na których Polacy nie chcą pracować.

Płacą składki i podatki
Deloitte zauważa również, że uchodźcy dorzucają się w podatkach i składkach do naszego systemu. W 2025 roku było to ponad 40 mld zł. Mówimy tylko o Ukraińcach, którzy przyjechali tu po wojnie, którzy mają PESEL UKR, a nie o wszystkich Ukraińcach i Ukrainkach.
Niektórzy mogą powiedzieć, że może i się dorzucają, ale co z tego, skoro więcej wyciągają? Otóż jest to kłamstwo - doskonale to widać na grafice poniżej. "Kosztowni ludzie" to w ogromnej większości: emeryci, chorzy i dzieci. Aktywność zawodowa w każdej z tych grup z oczywistych (choć specyficznych dla każdej z nich) powodów jest znikoma. Emerytów ukraińskich w Polsce jest około 12 tys. (a odprowadza składki ponad 800 tys. osób), dzieci jest niewiele w stosunku do całej sumy migrantów, a jako że jest to "młoda migracja", są to również ludzie dość zdrowi. Z tego samego raportu wynika, że w 2025 r. Narodowy Fundusz Zdrowia wydał na leczenie jednego Ukraińca średnio 694 zł, podczas gdy na przeciętnego Polaka było to aż 4 640 zł.
Kilka tygodni temu Liwiusz Laska, szef Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, przytaczał dane, z których wynika, że Ukraińcy do mniej więcej połówki roku dorzucili do ZUS 7,4 mld zł. 


11.

Departament Sprawiedliwości USA bada sieci telewizyjne w związku z relacjami na temat basenu Trumpa
Rozpoczęto dochodzenie po tym, jak pięć nadawców w zeszłym miesiącu zaprzestało relacjonowania wydarzeń prezydenckich po tym, jak CNN, MS Now i Politico nie miały dostępu do Białego Domu
https://www.theguardian.com/us-news/2026/oct/11/justice-department-investigates-tv-networks-trump-pool-coverage
Departament Sprawiedliwości USA prowadzi dochodzenie w sprawie tego, czy decyzja zespołu dziennikarzy telewizyjnych Białego Domu o zaprzestaniu relacjonowania wydarzeń związanych z prezydentem USA Donaldem Trumpem, podjęta w zeszłym miesiącu, naruszała prawo antymonopolowe – poinformował w sobotę rzecznik agencji.
Rzecznik departamentu stwierdził, że grupowe bojkoty wśród konkurentów biznesowych mogą naruszać prawo amerykańskie. „Wydział Antymonopolowy prowadzi dochodzenie w celu ustalenia, czy te organizacje informacyjne naruszyły przepisy antymonopolowe” – powiedział.
Oświadczenie to nastąpiło po tym, jak w zeszłym miesiącu pięć stacji telewizyjnych zaprzestało relacjonowania wydarzeń prezydenckich, po tym jak administracja zakazała stacjom CNN, MS Now i Politico wstępu do Białego Domu.
W sobotę późnym wieczorem wysłano wiadomości z prośbą o komentarz do pięciu stacji: ABC, CBS, CNN, Fox i NBC.
Biuro prasowe Białego Domu, składające się z rotacyjnej grupy redakcji relacjonujących wydarzenia związane z prezydentem, stało się pośrednikiem w szerszej walce o to, czy prezydent lub ktokolwiek inny może kontrolować treść doniesień prasowych – jest to rodzaj wolności słowa, filar amerykańskiej demokracji.
Wydarzenia z ubiegłego miesiąca stanowią nadzwyczajną eskalację wysiłków Trumpa zmierzających do ograniczenia wpływu dziennikarzy i mediów, które jego zdaniem nie udzielają mu wystarczającego wsparcia.
19 września Biały Dom uniemożliwił reporterom CNN, Politico i MS Now wstęp do budynku, odbierając im legitymacje. Biały Dom stwierdził, że relacjonowanie wydarzeń związanych z prezydentem to „przywilej, a nie prawo”.
CNN, MS Now i Politico pozwały media w związku z trwającym kilka dni zakazem. Został on uchylony po tym, jak sędzia przyznał tym trzem redakcjom zawieszenie, które obowiązuje do wtorku.
Wznowiono również relacje telewizyjne z Białego Domu. Prezenterzy z puli dzielą się kosztami relacjonowania wydarzeń z prezydentem, na zmianę organizują relacje i udostępniają materiał filmowy mediom w całym kraju.
Jose Zamora, dyrektor regionalny Komitetu Ochrony Dziennikarzy w Ameryce, w sobotę skrytykował decyzję administracji o wszczęciu dochodzenia.
„Rząd nie powinien wykorzystywać śledztw antymonopolowych do zastraszania redakcji broniących dostępu prasy” – powiedział Zamora w programie X. „Prawo opinii publicznej do informacji zależy od tego dostępu”.


12.

Leon XIV: „Mam guzek w płucu, za kilka dni będę operowany”
https://www.repubblica.it/cronaca/2026/10/11/news/leone_xiv_ho_un_nodulo_al_polmone_mi_opereranno_nei_prossimi_giorni-425640695/?ref=RHLF-BG-P2-S1-T1-r35679
„Ostatnio, podczas badań, lekarze wykryli guzek w moim płucu, zidentyfikowany w bardzo wczesnym stadium i dobrze zlokalizowany. Lekarze uznali za konieczne podjęcie interwencji i, zgodnie z ich radą, zdecydowałem się na operację usunięcia guzka” – ogłosił papież Leon XIV podczas modlitwy Anioł Pański na placu Świętego Piotra. „Operacja jest już zaplanowana na najbliższe dni. Dziękuję Wam i powierzam się Waszym modlitwom”.

Hospitalizacja w Gemelli
W odpowiedzi na pytania dziennikarzy, Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej wyjaśniło, że operacja jest zaplanowana na początek przyszłego tygodnia, a okres rekonwalescencji pooperacyjnej ma wynieść około tygodnia. Według źródeł watykańskich, pacjent nie ma zostać przyjęty jutro i prawdopodobnie zostanie przyjęty do Polikliniki Gemelli, w apartamencie na dziesiątym piętrze zarezerwowanym dla papieży.

Zmieniono porządek obrad
Stolica Apostolska jeszcze tego nie ogłosiła, ale papieski plan nieuchronnie ulegnie zmianie: w najbliższą środę, 14 października, miała odbyć się ostatnia msza szczytu, który obecnie trwa w Watykanie, dziesięć lat po adhortacji apostolskiej papieża Franciszka „ Amoris laetitia” , co na razie wydaje się mało prawdopodobne. Jednak podróż do Ameryki Łacińskiej w dniach 6-17 listopada nie budzi wątpliwości: pośrednio potwierdził to sam Prevost, który podczas modlitwy Anioł Pański, między innymi, pozdrowił członków Bractwa Pana Cudów w Rzymie oraz uczestników procesji z czczoną Ikoną Krucyfiksu: „Dziękuję za wasze modlitwy” – powiedział – „za wizytę duszpasterską, którą złożę w Peru”.


13.

https://wroclaw.wyborcza.pl/wroclaw/7,35771,33066640,parafianie-zaskoczyli-biskupa-legnickiego-na-wysypisku-smieci.html
Na parkingu zatrzymuje się elegancki suv. Energicznie wysiada z niego czterech ubranych na czarno mężczyzn. Ścieżką wydeptaną przez grzybiarzy dostają się na porośnięty chwastami teren. Nerwowo rozglądają się i ruszają w głąb nieużytku. Zza wysokich nawłoci wychodzi im naprzeciw grupa kobiet. Z drugiej strony zbliża się też mężczyzna. - Szczęść, Boże. Witamy eminencję - mówi.
Biskup legnicki Andrzej Siemieniewski zachowuje się, jakby jego obecność na śmietnisku nie była niczym nadzwyczajnym. Jowialnie wita się z parafianami z Krzeszowa. Spotkanie nie jest jednak umówione. Wierni kilka godzin czekali, by móc z nim porozmawiać. Chcą się dowiedzieć, dlaczego odsunął od obowiązków ich proboszcza. Postanowili zaskoczyć hierarchę na opuszczonej działce, bo bali się, że gdy wcześniej ich zobaczy, każe kierowcy zawrócić i odjedzie. Tłumaczą, że gdy we wrześniu byli u niego w kurii, unikał odpowiedzi na ich pytania.  
Gdy zadają je teraz, też robi się nerwowo. Młody mężczyzna, który przyjechał z biskupem, wyjmuje telefon i zaczyna nagrywać.

- Co ksiądz biskup robi na wysypisku śmieci? - pytam hierarchę.

- Oglądam działkę, która należy do parafii w Krzeszowie, bo tu powstało nielegalne wysypisko śmieci i bardzo mnie to niepokoi - odpowiada.

Gdy rozmawiamy, w tle słychać dzwony monumentalnej bazyliki, ale zza samosiejek widać jedynie dwie wieże oddalonego pocysterskiego opactwa. Postronna osoba nigdy by się nie domyśliła, że to włości kościelne. Kiedyś było tu wyrobisko gliny. Mieszkańcy mówią o tym miejscu Stara Cegielnia.
Nie ma nawet zgody co do tego, do kogo konkretnie należy nieruchomość. Biskup mówi, że do parafii, a jej członkowie, że do kurii. Tymczasem działka to corpus delicti. Niedawno na zlecenie prokuratury przekopywał ją ciężki sprzęt. Po zdjęciu ziemi ukazał się materiał z rozbiórek budowlanych, ale też porozbijane krzyże i nagrobki.
Odpadów jest tak dużo, że wypełniły dawne wyrobisko, które było - jak wspominają mieszkańcy – o głębokości nawet 20 metrów. Zasypywanie musiało trwać latami. Wszyscy we wsi wiedzą, że robił to miejscowy przedsiębiorca. Przekonują, że miał podpisaną umowę z poprzednim proboszczem bazyliki. Działaniami ówczesnego gospodarza parafii interesuje się Prokuratura Okręgowa w Jeleniej Górze. Pod jej nadzorem policja prowadzi śledztwo w sprawie nadużyć, do których dochodziło w latach 2020-2024 w kościelnej fundacji zarządzającej opactwem.
Nieprawidłowości ujawnił ksiądz Łukasz Langenfeld, nowy proboszcz parafii. Jest w Krzeszowie od dwóch lat i to on złożył zawiadomienie do prokuratury o podejrzeniu przestępstwa. Kuria twierdzi, że dopiero po jej namowach i to jego obciąża winą.
Według mieszkańców to niesprawiedliwe. Uważają, że kuria skrzywdziła uczciwego księdza. Chcą znać powody. To dlatego przyszli na śmietnisko porozmawiać z biskupem.

- Ja na państwa czekałem z utęsknieniem - zapewnia hierarcha. - Czekałem po to, żeby zapytać o wiadomości, w jakich latach, kiedy, nastąpiła dewastacja tej działki.

- To kanclerz biskupowi nie powiedział? - wierni na to.

- Ale ja pytam panią, pana i panią, to państwo są parafianami - odbija piłeczkę biskup.

- To ksiądz jest zarządcą tych włości - słyszy.

Mieszkańcy są zdziwieni, że biskup przyjechał oglądać wysypisko i docieka, kiedy były tu wywożone odpady, a wyrok na ich proboszcza wydał już miesiąc temu, jakby znał wszystkie fakty.
Gdy dopytuję o to, dostojnik wyjaśnia, że kluczowe w sprawie są dwa pytania: od kiedy i do kiedy wywożono tu śmieci. - Odsunięcie proboszcza wiąże się z tą drugą datą, czyli do kiedy wywożono śmieci, a więc do lata bieżącego roku - przekonuje. Biskup twierdzi, że zależy mu na wyjaśnieniu sprawy i zachęca, by mieszkańcy dzielili się swoją wiedzą z prokuraturą. Ci zapewniają, że już się z nią podzielili.

- Gratuluję - mówi z uśmiechem.

- Mam wrażenie, że ksiądz się śmieje z parafian. Oni muszą biskupa łapać na śmietnisku, żeby porozmawiać? - pytam.

- Byłem tutaj 3 października i śmietnisko to nie jest jedyne miejsce, które odwiedzam w tej parafii, ja tu jestem często - zapewnia biskup.

Wierni tłumaczą, że tego dnia w parafii była diecezjalna pielgrzymka z okazji jubileuszu 200-lecia Żywego Różańca. Nie chcieli zakłócać uroczystości. 
Zwracam biskupowi uwagę, że parafianie wciąż nie wiedzą, dlaczego ich proboszcz ponosi konsekwencje za swojego poprzednika. Na moje pytanie hierarcha oświadcza, że będzie mówił wolniej, żebym zrozumiała. Chcę znać powody tego protekcjonalnego zachowania. Pytam, czy z parafianami biskup też tak rozmawia.

- Nie, ja tak rozmawiam z dziennikarzem - ucina.

Potem tłumaczy, że 17 lipca na śmietnisku była inspekcja wydziału gospodarczego z kurii. Zrobiła dokumentację fotograficzną i porównała ze zdjęciami satelitarnymi z google.

- Gołym okiem widać, że tutaj są całe ciężarówki wysypane odpadów i śmieci - twierdzi biskup. - Drugą taką inspekcję zrobiliśmy 15 sierpnia. I proszę sobie wyobrazić, że gdy porówna się tę dokumentację fotograficzną z 15 sierpnia z tą z 17 lipca, okazuje się, że śmieci przybyło. Przybyło przywożonych ciężarówkami.
- Nie, proszę nie kłamać. W tej chwili biskup, osoba kościelna, kłamie - denerwuje się parafianka. - Nie było ciężarówek.
Według mieszkańców zdjęcia, którymi dysponuje kuria, były celowo zrobione, by pogrążyć nowego proboszcza.
- Sprawa jest udowodniona w sposób oczywisty - uważa biskup. - To był czas, kiedy był już nowy proboszcz, więc sprawa wymaga zbadania prokuratorskiego. Jeśli się wyjaśnia, w jakich warunkach zaszło jakieś przestępstwo ekologiczne, to odsuwa się proboszcza, żeby to badanie przez prokuraturę mogło spokojnie nastąpić.

Ksiądz Łukasza Langenfeld, probosz-banita
Andrzej Siemieniewski przyznaje, że wysypisko istnieje od lat, ale twierdzi, że o nim nie wiedział. Teren jest bardzo obszerny, wokół nie ma ogrodzenia, tylko przy wjeździe jest stary szlaban z kłódką.
Biskup nie odpowiada, gdy parafianie pytają, jak proboszcz miał to upilnować. Mają jeszcze wiele innych pytań, ale hierarcha stwierdza, że musi już jechać. Wsiada do suva i wierni zostają sami ze swoimi wątpliwościami.
- Jeszcze byśmy rozumieli, jeśli do czasu zbadania sprawy ksiądz Łukasz zostałby zawieszony w obowiązkach prezesa kościelnej fundacji. Dlaczego jednak odsunięto go od probostwa? Co ono ma wspólnego ze sprawą śmietniska? - dziwi się mieszkaniec Krzeszowa.
Parafią zarządza teraz administrator. Biskup zabrał go z sobą na wizytację składowiska. Odsunięty proboszcz twierdzi, że jemu nikt o tym terenie nie wspomniał, gdy obejmował urząd.
Zapewnia, że jest niewinny, a postępowanie kurii niestandardowe. - Nie ma czegoś takiego, jak oddalenie od urzędu. Albo jesteś na urzędzie, albo cię ściągają. To bubel prawny. Nic złego nie zrobiłem, a muszą być spełnione określone warunki, żeby można mnie było odwołać. Chroni mnie prawo kanoniczne. Jednak jestem proboszczem-banitą. Nikt nie odebrał mi władzy kapłańskiej, więc msze odprawiać mogę na całym świecie, tylko nie w parafii Krzeszów.
To kolejna kara z powodu składowiska.
- Mając dwa ogromne kościoły, albo jadę na jakąś wioskę i proszę księdza, żeby mi dał klucz do kościoła i idę odprawić albo odprawiam u siebie w pokoju - mówi ksiądz. - Wybieram parafie spoza diecezji, by unikać rozmów na temat tej sprawy. Na weekendy staram się wyjechać, bo serce by mi pękło, jakbym odprawiał w pokoju, słysząc dzwony, organy i wszystkich moich parafian, którzy idą do kościoła.
Spytaliśmy biskupa, czy proboszcz będzie mógł wrócić do obowiązków, jeśli prokuratura wyjaśni sprawę śmietniska i kapłan okaże się niewinny. Andrzej Siemieniewski stwierdził na to, że jeszcze nie wie.
- Zachowałem mieszkanie, bo nie pójdę pod most. Powiedziano mi jednak, żebym się raczej nie kręcił po jadalni, więc dano mi do zrozumienia, że mam nie jeść. Na szczęście są dobrzy ludzie, którzy się mną opiekują, z tej, ale też poprzedniej parafii - mówi odsunięty proboszcz. - Do tej sytuacji doprowadził brak rozmów. Biskup ze mną nie rozmawiał. Był jednak taki moment, kiedy powiedział mi, że ma dość sądowego celebryty i mam skończyć z tymi sprawami. Chyba odkryłem i zgłosiłem za dużo, niż kuria się spodziewała czy wiedziała. Może sami byli zaskoczeni.