DRUGI OBIEG
Środa, 28 października 2026

1.
Wybory w Izraelu wygrał Netanyahu

Blok pod przywództwem Likudu z 56 miejscami jest na czele, ale brakuje mu większości; opozycja ma 49 miejsc, a partie arabskie 15
https://www.timesofisrael.com/liveblog-october-27-2026/
Trump przyznaje, że poparcie dla Netanjahu przyczyniło się do sukcesu premiera w wyborach * Stany Zjednoczone mają ostrzec państwa Zatoki Perskiej, że po wyborach uzupełniających mogą rozpocząć krótką, ale intensywną wojnę z Iranem
Likud (Narodowy Ruch Liberalny) - prawicowa partia polityczna o profilu narodowo-konserwatywnym
Yashar (Uczciwość) – centrowo-liberalna, syjonistyczna partia polityczna w Izraelu, założona we wrześniu 2025 roku przez byłego szefa sztabu IDF Gadiego Eisenkota.
B’Yachad (Razem) izraelska centroprawicowa koalicja polityczna założona w kwietniu 2026 roku przez Naftaliego Bennetta (oraz we współpracy m.in. z Yairem Lapidem)
Joint List (Zjednoczona Lista) - izraelska koalicja polityczna zrzeszająca partie reprezentujące głównie mniejszość arabską w Izraelu.
The Democrats (Demokrci) - izraelska partia polityczna o profilu centrolewicowym, socjaldemokratycznym i liberalno-syjonistycznym.
United Torah Judaism (Zjednoczony Judaizm Tory) - religijny, aszkenazyjsko-charedycki (ultraortodoksyjny) sojusz polityczny.
Yisrael Beytenu (Nasz Dom Izrael) to izraelska prawicowa, nacjonalistyczna i świecka partia polityczna skupiająca początkowo mówiących po rosyjsku imigrantów z byłego ZSRR, obecnie także świeckich wyborców prawicowych.
Otzma Yehudit (Żydowska Siła) - Otzma Yehudit) to izraelska, skrajnie prawicowa i kahanistyczna (kahanizmu – partia polityczna skrajnie prawicowa, radykalna, religijno-syjonistyczna i nacjonalistyczna).
Szas (skrót od Szomer Sfarad, Strażnicy Sefardów) to izraelska religijna partia polityczna, reprezentująca głównie ultraortodoksyjnych i tradycyjnych Żydów sefardyjskich oraz mizrachijskich.
Religious Zionism (Religijny syjonizm) - Ortodoksyjna ideologia żydowska, która postrzega współczesny syjonizm i odbudowę państwa żydowskiego w Ziemi Izraela jako fundamentalny, religijny obowiązek.
Ra'am (skrót od Reszima Arawit Me'uchedet, Zjednoczona Lista Arabska) - arabska, konserwatywna i muzułmańska partia polityczna w Izraelu.



Oficjalne izraelskie radio podało, powołując się na sekretarza generalnego komisji wyborczej, że komisja planuje ogłosić oficjalne wyniki wyborów w środę wieczorem i potwierdziło, że nie ma miejsca na manipulację wynikami.


2.

Flávio Bolsonaro nie przekazał swoich paszportów Policji Federalnej w terminie wyznaczonym przez Moraesa.
Według śledczych nie ma oficjalnego zapisu o wycofaniu się senatora pokonanego w wyborach prezydenckich.

Co wiadomo na temat możliwego wyjazdu Flávio Bolsonaro z Brazylii po porażce wyborczej?
Argentyński portal informacyjny Infobae podał, że senator przybył do Argentyny, do Puerto Iguazú, skąd prywatnym lotem miał polecieć do Miami.
https://oglobo.globo.com/politica/eleicoes-2026/noticia/2026/10/27/o-que-se-sabe-sobre-a-possivel-saida-de-flavio-bolsonaro-do-brasil-apos-derrota-nas-eleicoes.ghtml
Po zakończeniu batalii wyborczej rozpoczęło się sądowe rozliczenie w sprawie ewentualnego nielegalnego finansowania Bolsonaro przez Amerykanów. Dwa dni po zwycięstwie Luli, Sąd Najwyższy nakazał policji federalnej zbadanie podejrzeń o przepływ zagranicznych funduszy, bezpośrednio lub za pośrednictwem usług i firm konsultingowych, na rzecz kampanii Flávio. Zadaniem policji będzie ustalenie czy obejście ograniczeń określonych w brazylijskim prawie nastąpiło za pośrednictwem firm, fundacji, firm konsultingowych lub pośredników. Tymczasem w brazylijskich mediach krążą pogłoski o jego ucieczce z Brazylii.
Według Folha de S. Paulo, sojusznicy w wewnętrznym kręgu rodziny Bolsonaro dowiedzieli się dziś, że Flavio uciekł z Brazylii do Argentyny, zamierzając stamtąd podróżować do Stanów Zjednoczonych. Samolot Gulfstream miał odlecieć z Puerto Iguazú do Stanów Zjednoczonych. Samolot faktycznie wystartował z Buenos Aires o 22:14 w poniedziałek wieczorem i wylądował w Puerto Iguazú o 23:45. Strony internetowe śledzące loty pokazują, że nadal znajduje się na lotnisku w mieście. Według argentyńskiej strony Infobae, senator przekroczył granicę z dowodem osobistym. Nie jest jasne, czy zrobił to na pokładzie samolotu, czy pieszo, jak donosiły niektóre lokalne media.
Brazylijska Policja Federalna prowadzi przeszukania na brazylijskich przejściach granicznych w celu weryfikacji informacji. Jego paszporty zostały anulowane po tym, jak nie przedłożył dokumentów organowi wymiaru sprawiedliwości, który o nie poprosił, a „nie ma oficjalnego zapisu o wyjeździe Flavio Bolsonaro z kraju”. Dziś rano krążyły pogłoski, że lot dla Flavio, lecącego do Argentyny, jest już gotowy. Jego rzecznik jednak temu zaprzeczył.
Powszechnie wiadomo, że jego brat radził mu, aby szybko wyjechał w razie porażki wyborczej – możliwości, którą klan i tak uznał za mało prawdopodobną – ale sam Flávio zaprzeczył jakimkolwiek zamiarom opuszczenia Brazylii. Uczynił to w filmie na Instagramie, w którym ponownie rozpętał polityczną batalię w Kongresie, nie uznając zwycięstwa Luli. Powiedział, że wczoraj rano, gdy opuszczał dom swojego ojca w Brasilii w areszcie domowym po próbie zamachu stanu w 2022 roku, jego paszport został skonfiskowany na mocy postanowienia sędziego Alexandre'a de Moraesa, który zakazał mu opuszczania Brazylii. Decyzja ta była związana z toczącymi się przeciwko niemu śledztwami: jednym w sprawie rzekomego nielegalnego finansowania filmu „Dark Horse”, poświęconego jego ojcu Jairowi i powiązanego z finansistą Danielem Vorcaro, „Banco Master”; a drugim w sprawie podejrzenia prania pieniędzy w jego kontaktach z prawnikiem Willerem Tomazem, zaangażowanym w śledztwa w sprawie oszustw na emerytach INSS.
Tymczasem Sąd Najwyższy rozpoczął dochodzenie w sprawie legalności kampanii wyborczej. Najbardziej drażliwa kwestia dotyczy Rockbridge, amerykańskiej konserwatywnej sieci, której współzałożycielem był wiceprezydent USA J.D. Vance. Sędzia Flávio Dino chce dowiedzieć się, czy ewentualne wsparcie dla sieci było motywowane interesami związanymi z brazylijskimi pierwiastkami ziem rzadkich, uważanymi za jedne z najważniejszych na świecie. Sąd chce ustalić, czy jego ewentualne zaangażowanie, które będzie wymagało udowodnienia, ma charakter wyłącznie polityczny i komunikacyjny, czy też kryje w sobie interesy ekonomiczne związane z zasobami strategicznymi dla branży technologicznej i konkurencji między Stanami Zjednoczonymi a Chinami.
Śledztwo ustali również, czy algorytmy mediów społecznościowych były celowo manipulowane, aby przynieść korzyści lub zaszkodzić kandydatom. Sztab wyborczy Luli wielokrotnie oskarżał Meta, a nawet X, o wspieranie Bolsonaro poprzez blokowanie jego treści.


3.

Zagadka co po Vučiciu w Serbii rządzonej przez studentów: „Rząd profesorów”
https://www.repubblica.it/esteri/2026/10/27/news/l_enigma_del_dopo_vucic_nella_serbia_degli_studenti_un_governo_di_professori-425677262/?ref=RHLF-BG-P5-S1-T1-s45vr
Setki z nich spędziły pięć godzin na demontażu namiotów i zamiataniu ścieżek w Parku Pionierów, oddzielającym Parlament od Prezydium. W nocy zwolennicy Aleksandara Vučicia, po dwóch latach „antystudenckich protestów”, zniknęli. Po zwycięstwie wyborczym i porannych paradach przez centrum Belgradu, uzbrojeni w miotły i wiadra, ich rywale najpierw postanowili „posprzątać i zwrócić ludziom Caciland”, wrogie miasto namiotów. „To sposób na sprzątanie” – mówi Rodomir Sačič, członek Listy Studenckiej – „na wszystkich poziomach: teraz Serbia może stać się narodem kierującym się sprawiedliwością, wolnością i godnością”. Na Bałkanach, zdeterminowanych, by zostawić za sobą długą erę po Miloševiciu i wstyd związany z uhonorowaniem Mladicia, historia jest tworzona bez bicia i po raz pierwszy z ukrycia. Niedowierzanie w szczęście i zatruty gniew, ale wszyscy siedzą w domach lub w pracy, próbując ogarnąć wciąż niewyobrażalną przyszłość. 14-letnie panowanie Vučicia zakończyło się w demokratycznym stylu, przyznaniem się do porażki. W kraju pogrążonym w politycznym zawieszeniu nikt jednak nie wie, kto go zastąpi ani jakiemu celowi będzie on służył. Zamieszanie nie jest jedynie konsekwencją nieoczekiwanego szoku wyborczego: 140 z 250 miejsc przypadło kandydatom wybranym przez zgromadzenia uniwersyteckie, co stanowi bezwzględną większość, podwajając konserwatywną koalicję byłego ultranacjonalistycznego stratega cenzury.
Rekordowa frekwencja wyborcza, prawie 70%, zredukowała suwerennego lidera do mniejszości 103 deputowanych, czyli mniej niż 40%. Do samego końca Vučić, który zrezygnował z urzędu prezydenta, będąc pewnym, że może wskrzesić premiera, obiecywał swoim zwolennikom „pół miliona dodatkowych głosów”. Gorzkie przebudzenie: ta sama liczba, ale mniejsza, a władza dobiegła końca, a widmo nieuchronnych śledztw korupcyjnych objęło wysokich rangą urzędników i członków ich rodzin. „Ludzie jasno wyrazili swoje zdanie” – mówi Natalija Stepanovic z listy studentów – „Vučić odszedł w imię praworządności, wolności słowa, transparentności i sprawiedliwości społecznej. Teraz będziemy musieli wybrać, komu powierzyć misję rządu”. Ani jednego szczegółu. Studenci uniwersytetu, po dwóch latach walki wywołanej tragicznym zawaleniem się schronu na dworcu kolejowym w Nowym Sadzie, wywalczyli głowę Vučicia. Ruch ten nie ma jednak przywódcy, kandydata na premiera, jednolitej linii, a nawet programu.
Trzy pewniki, podczas gdy Vučić oskarża „niezależne media, kraje UE i amerykańskie deepfake’i wymierzone w Trumpa”, kilku rzeczników ma prawo potwierdzić: „To nie jest przyspieszenie w kierunku przesądzonego członkostwa w UE” – podkreślają w siedzibie Studenteskiej Listy – „złagodzenie nastawienia wobec Kosowa, ani nawet zielone światło dla sankcji wobec Rosji”. Proeuropejska opozycja opuściła parlament. Historyczna równowaga Serbii pozostaje niezmieniona, na razie: wcześniej zawieszona jedynie między Moskwą a Waszyngtonem, teraz zmuszona do balansowania również między Brukselą a Pekinem.
W świecie głosów kontrolowanych przez media społecznościowe, wirtualne prawybory i wojny hybrydowe, młodzi Serbowie ugruntowali swoją pozycję dzięki odwiecznej kampanii wyborczej od drzwi do drzwi. Miesiącami przemierzali przedmieścia, wsie i wioski, pukając do drzwi, tłumacząc wyrzutkom i dziadkom, dlaczego warto odrzucić apatię, fatalizm i strach przed Vučiciem i kurkiem z gazem Kremla. Ich dewizą było: „Stop korupcji i zawodowym politykom, zróbcie miejsce dla kompetencji i zaangażowania w bieżące sprawy”. W niedzielę to zadziałało; nikt nie mógł znieść autokraty, który przetrwał byłą Jugosławię. Teraz jednak radosna młodzież, trąbiąca i tańcząca na placu Slavija, musi zmierzyć się z rzeczywistością. Zgodnie z konstytucją mają trzy miesiące na utworzenie nowego rządu i wybór premiera. Zaledwie kilka dni, zgodnie z kodeksem stanu wyjątkowego, na rozwiązanie zawiłości: ustawy budżetowej, wyborów prezydenckich i prac nad Expo Belgrad 2027 do grudnia. Zamknięte zgromadzenia uniwersyteckie zostały już zwołane: na ich podstawie powstanie krótka lista kandydatów na premiera i ministrów, która zostanie przedstawiona parlamentarzystom do ostatecznej decyzji. Problem: na Liście Studenckiej, nowym udziałowcu władzy w Belgradzie, każdy ma swoje zdanie. Od skrajnej lewicy po skrajną prawicę, od ateistów po prawosławnych, od ekologów po zwolenników wzrostu za wszelką cenę, od zwolenników Putina po zwolenników UE. Serbowie zastanawiają się teraz, kto wygra, a w wiedeńskich kawiarniach obstawia się osoby z zewnątrz. Szanse czołowego kandydata Iliji Srdanovicia , kardiologa z Nowego Sadu, są stabilne: od 2024 roku będzie on na czele i, zgodnie z obietnicą, wczoraj wrócił do swojego wydziału w klinice uniwersyteckiej, gdzie wykłada. Nadal jest w wyścigu, ale idea „narodu bez kultu jednostki, powierzonego zespołowi techników, naukowców i ekonomistów, którzy już są na szczycie swoich zawodów”, nabiera rozpędu.
Sześćdziesięciu ze 140 profesorów i badaczy uniwersyteckich zostało wybranych, a także nauczyciele, rolnicy, działacze społeczni, prawnicy i były gwiazdor koszykówki z Mediolanu, Dejan Bodiroga. Zgromadzenia studenckie sondują teraz byłego prezesa Banku Narodowego, Dejana Soskicia, oraz byłego ekonomistę Banku Światowego, Branko Milanovicia, profesora w Nowym Jorku i teoretyka nierówności ekonomicznych. Słoń w hucie szkła dotyczy relacji z Rosją i relacji z ugodowymi rządami europejskimi, zjednoczonymi jednak w obronie Ukrainy. Z Moskwy nadeszła uwertura zwiastująca zatrzymanie. „Poparcie dla nowej siły politycznej” – powiedział rzecznik prezydenta Dmitrij Pieskow – „z nadzieją na stabilizację i konstruktywne działania w interesie Serbii. Ale do tanga trzeba dwojga”. W przypadku sankcji, żegnamy się z gazem syberyjskim: bez niego nie ma nawet okruchów funduszy UE. Lista studentów pozostaje na placu, skandując „Aleksandar odszedł”. Jednak czasu na wyciąganie wniosków z nieudanych rewolucji jest coraz mniej.


4.

Trump: „Nazwiemy Atlantyk Oceanem Amerykańskim, a Europa będzie zachwycona”.
https://www.repubblica.it/esteri/dossier/elezioni-usa/2026/10/27/video/trump_chiameremo_latlantico_oceano_americano_leuropa_ne_sara_entusiasta-425678101/?ref=RHRM-BG-P1-S2-T1-vd02
Na wiecu w Corinth, popierającym republikańskich kandydatów z Missisipi, Donald Trump przypomniał, jak jego administracja opowiadała się za zmianą nazwy Zatoki Meksykańskiej na Zatokę Amerykańską, a jeziora Ontario na Jezioro Ameryka. „Teraz potrzebujemy rzeki i oceanu” – oświadczył, dodając, że rozważa nazwanie Oceanu Atlantyckiego „Oceanem Amerykańskim” i że „Europa będzie zachwycona”.
„Obiecuję, że nigdy nie zmienię nazwy rzeki Missisipi” – podsumował prezydent. „To byłoby straszne”. Reuters Video


5.

Rzadka rozmowa telefoniczna z Putinem na temat Ukrainy była treściwa choć pozostają znaczące różnice – mówią liderzy fiński i norweski
https://www.theguardian.com/world/live/2026/oct/27/russia-ukraine-oleshky-serbia-france-europe-latest-news-updates
Wpływowy prezydent Finlandii Alexander Stubb i premier Norwegii Jonas Gahr Støre przeprowadzili 90-minutową rozmowę telefoniczną z przywódcą Rosji Władimirem Putinem, kontynuując w ten sposób próby przełamania impasu w rozmowach pokojowych między Rosją a Ukrainą
Stubb z Finlandii przyjął z zadowoleniem „szczerą i rzeczową” rozmowę telefoniczną, podkreślając, że „zakończenie wojny wymaga bezpośrednich rozmów” z Rosją.
Støre podkreślił, że „wszyscy nasi partnerzy i sojusznicy zostali poinformowani z wyprzedzeniem”, pomimo sceptycyzmu i otwartej krytyki ze strony premierów Danii, Estonii, Polski i Szwecj.
Przyznał jednak, że „nadal istnieją znaczące różnice w naszych stanowiskach”.

Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski wezwał do „podjęcia rzeczywistych kroków deeskalacyjnych” w konflikcie po swoim spotkaniu z przywódcami obu państw nordyckich.

Minister spraw zagranicznych Ukrainy Andrij Sybiha potwierdził, że rozmowa została „skoordynowana” z Ukrainą i wyraził nadzieję na „nowy impuls” w rozmowach pokojowych z Rosją.
Jednak z raportu Kremla wynika, że prezydent Rosji Władimir Putin obwinił UE i NATO o „konfrontacyjną politykę” i zażądał „pełnego i bezwarunkowego uznania uzasadnionych interesów Federacji Rosyjskiej”.

Do rozmowy telefonicznej doszło zaledwie kilka godzin po wprowadzeniu lokalnego zawieszenia broni w ukraińskim mieście Oreszky, po intensywnych apelach o udostępnienie pomocy humanitarnej mieszkańcom miasta


6.

https://wyborcza.pl/magazyn/7,124059,33101978,zada-gwarancji-bezpieczenstwa-dotarlismy-do-niepublicznej-notatki.html#s=S.TD-K.C-B.1-L.2.duzy
Prezydent Finlandii Alexander Stubb oraz premier Norwegii Jonas Gahr Støre rozmawiali dziś przez godzinę telefonicznie z Władimirem Putinem.
Finowie są relatywnie zadowoleni z jej przebiegu, uznają ją za konstruktywną podstawę do dalszych pertraktacji. Jednocześnie w komunikacji z innymi krajami NATO podkreślają, że na każdym kroku i oni, i Norwegowie zapewniali Rosjan o utrzymaniu ich „silnego i trwałego poparcia dla Ukrainy".
Zachód nadal stoi na stanowisku, że jakiekolwiek negocjacje na temat końca konfliktu mogą się rozpocząć dopiero po zakończeniu działań militarnych.
Dotarliśmy do niepublicznej notatki z rozmowy z Putinem, która została rozesłana do innych państw sojuszniczych.
Strona fińska podkreśla w niej, że Rosjanie nie wykazują żadnej elastyczności ani gotowości do jakichkolwiek ustępstw.
„Putin powtórzył dobrze znane rosyjskie postulaty względem wojny" – czytamy. Europejscy dyplomaci doskonale wiedzą, co się kryje za tym eufemizmem.
Rosja od początku pełnoskalowej inwazji domaga się usunięcia z urzędu Wołodymyra Zełenskiego, rezygnacji Kijowa z prób wejścia do NATO, demilitaryzacji Ukrainy i nadania jej statusu państwa neutralnego, co pozwoliłoby Moskwie przyciągnąć z powrotem Ukraińców w rosyjską strefę wpływów.
Alexander Stubb oraz Jonas Gahr Støre mieli zakomunikować Putinowi, że Europa rozumie jego oczekiwania, ale nie wyraża na nie zgody. Źródła w polskim rządzie mówią, że Warszawa przyjęła odczyt rozmowy ze spokojem, uznając Finlandię i Norwegię za odpowiedzialnych przedstawicieli Zachodu w rozmowach z Rosją.
Jednak sam fakt bezpośredniej komunikacji Norwegii i Finlandii z Putinem - a przede wszystkim to, że odbyła się z ich inicjatywy - pokazuje, że Europa jest coraz bardziej skłonna do otwartego dialogu, a komunikowanie się z rosyjskim przywódcą nie jest już tematem tabu, jak jeszcze kilka miesięcy temu.
Najbardziej radykalną postawę przyjmuje szefowa europejskiej dyplomacji, Estonka Kaja Kallas, która odmawia podjęcia jakichkolwiek prób negocjacyjnych w imieniu Unii Europejskiej. Spycha ją to na margines nawet w Brukseli, bo nie wszyscy szefowie najważniejszych wspólnotowych instytucji podzielają ten pogląd.
Kierujący Radą Europejską Antonio Costa wysłał w czerwcu swojego przedstawiciela na rozmowy z odwiecznym szefem rosyjskiego MSZ Siergiejem Ławrowem - co jednak nie przyniosło przełomu w relacjach z Moskwą, a jedynie wywołało kontrowersje na Zachodzie i awanturę na unijnych szczytach władzy.
Od tego czasu o perspektywie rozmów Europy z Rosją mówi się jednak coraz częściej, choć na razie są to rozważania teoretyczne. Głównie dlatego, że nie za bardzo wiadomo, kto mógłby mówić w imieniu Europy i skąd miałby czerpać mandat do ewentualnych negocjacji.
Jakiś czas temu swoją kandydaturę zgłosił były włoski premier Matteo Renzi, w Brukseli do tej roli typuje się Costę. Były premier Portugalii ma być preferowany, bo Kallas, Estonka z zakazem wjazdu do Rosji, niewiele by osiągnęła, a szefowa Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen podobno nie znajduje szacunku w oczach Putina. Zostaje więc Portugalczyk, który z racji pochodzenia jest odbierany jako człowiek nieobciążony wynikającą z historii czy geografii wrodzoną niechęcią do Rosji.
W ubiegłym tygodniu europejski serwis portalu POLITICO wskazywał jednak, że najlepszym kandydatem do umownego reprezentowania Europy byłby prezydent Finlandii, zdecydowanie wspierający Ukrainę, ale też otwarty na pomysły nowych rozwiązań geopolitycznych, czego dowód dał w niedawno opublikowanej książce „The Triangle of Power: Rebalancing The New World Order".
Alexander Stubb buduje w niej wizję Europy jako geopolitycznego mocarstwa, które staje się silne dzięki przewidywalności i zdolności współpracy z „podobnie myślącymi partnerami". W przeciwieństwie jednak do premiera Kanady Marka Carneya, Fin do tej współpracy dodaje komponent moralny, wskazując, że bez przywiązania do wartości demokratycznych sojusz oparty na zwykłych merkantylnych interesach nie ma szans przetrwania.
Wszystko wskazuje na to, że w organiczny sposób Stubb sam wyrósł na europejskiego frontmana. Z Rosją rozmawia stanowczo, wiedząc, że Putin wcale nie jest gotów do ustępstw, więc zatrzymać może go tylko świadomość, że Zachód jest zjednoczony, a kara za napaści na NATO nieunikniona.
Właśnie to wybrzmiewa z notatki po rozmowie z rosyjskim przywódcą. „Podkreśliliśmy, że nie dążymy do konfrontacji z Rosją, ale im dłużej trwa wojna w Ukrainie, tym bardziej rośnie nieufność [wobec rosyjskich działań]. Dlatego położyliśmy nacisk na przekaz o de-eskalacji" - piszą fińscy dyplomaci.
Zdecydowanie najważniejszym elementem notatki jest relacjonowana przez państwa nordyckie postawa Putina. Rosjanin nie tylko nadal domaga się praktycznej kapitulacji Ukrainy, ale też uparcie powtarza opowieść o Rosji jako ofierze ekspansywnej polityki Zachodu.
Na pierwszy rzut oka wydaje się to absurdalne – raz, że wszyscy już znają tę śpiewkę, dwa, kto jak kto, ale Skandynawowie na pewno się na nią nie nabiorą – lecz jest spójne z rosyjską doktryną zakładającą odsunięcie NATO jak najdalej od tego, co uznaje za swoją strefę wpływów.
Finowie i Norwegowie kilkukrotnie zauważają też, że prezydent Rosji „powtarzał doskonale znane tezy". Chodzi między innymi o zakazanie Ukrainie ataków na rosyjską infrastrukturę krytyczną i cele położone w głębi kraju, wstrzymanie wsparcia militarnego dla Kijowa, odcięcie Ukraińców od informacji wywiadowczych oraz wycofanie ich wojsk z Donbasu, którego Rosjanie od pięciu lat nie mogą zdobyć.

Strona rosyjska uparcie nie zgadza się na zamrożenie walk wzdłuż bieżącej linii frontu i oczekuje od Ukrainy dalszych ustępstw terytorialnych.
Ale kluczowa jest ta informacja: „Putin powtórzył, że głównym tematem zaplanowanych na listopad trójstronnych negocjacji z Ukrainą i USA w Abu Dhabi powinny być kwestie bezpieczeństwa Rosji i Ukrainy".
To stanowisko Kremla należy czytać w parze z chwilę wcześniejszymi doniesieniami "The Telegraph". Brytyjski dziennik w poniedziałek poinformował, że Rosja zamierza skierować do NATO żądania wycofania wojsk sojuszniczych z terytoriów dawnych radzieckich republik, krajów bloku wschodniego oraz Finlandii, która do Sojuszu dołączyła w kwietniu 2023 roku, właśnie na skutek rosyjskiej agresji wobec Ukrainy.
Nastawiony na partnerstwo z obecną amerykańską administracją Putin byłby w stanie zaoferować Donaldowi Trumpowi obecność wojsk USA w Polsce. Która miałoby wymiar czysto transakcyjny - bo Amerykanie na zagranicznych bazach zarabiają i mogą składać dowolne deklaracje sojusznicze, ale bez NATO nie byliby związani żadnym traktatem zobowiązującym ich do obrony Polski w przypadku rosyjskiej agresji.
Taki układ to dla Rosjan spełnienie marzeń, choć w tej chwili ciężko sobie wyobrazić, by ktokolwiek brał żądania powrotu do stanu z początku lat 90. na poważnie. Nie wiadomo też, kto miałby zmusić Polskę, Litwę czy Finlandię do wystąpienia z Sojuszu. Ale to kolejny tradycyjna metoda rosyjskiej dyplomacji - kroplą drążyć skałę, a kto wie, co się kiedyś wydrąży.
Teraz Jonas Gahr Støre i Alexander Stubb skupili się na podkreśleniu wagi „stabilności i przewidywalności" w basenie Morza Bałtyckiego oraz na tak zwanej Dalekiej Północy.
Putin z kolei wyraził gotowość do uczestnictwa w rozmowach w Abu Dhabi, stwierdzając, że najlepszy dla niego byłby termin „po 4 listopada", czyli po rosyjskim Święcie Jedności Narodowej.
Na koniec rozmowy wszyscy uczestnicy wyrazili chęć ponownej komunikacji po spotkaniu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Zaraz po niej państwa nordyckie skontaktowały się z Zełenskim, przedstawiając mu wrażenia i konkluzje.
Źródła w polskiej dyplomacji podchodzą z optymizmem do coraz większej roli Finlandii, Norwegii i innych państw nordyckich w procesie negocjacyjnym z Rosją.
„Oni nie zdradzą Ukrainy" – komunikuje mi osoba z MSZ.
Po polskiej stronie dominuje trzeźwa ocena sytuacji. Wiadomo, że pauza w walkach byłaby jedynie grą na czas, przegrupowaniem przed decydującym atakiem na Kijów i dalszym infiltrowaniem oraz atakowaniem Zachodu poniżej pełnej, „kinetycznej" wojny.
Jednocześnie jednak na całej wschodniej flance NATO panuje przekonanie, że lepiej, żeby z Rosją rozmawiał – skoro już trzeba - ktoś z tej części kontynentu, znający realia życia w sąsiedztwie rosyjskiego imperializmu.


7.

Serbska telewizja przeprasza: „W ostatnich latach nie wypełnialiśmy swoich obowiązków”.
VIDEO: https://www.repubblica.it/esteri/2026/10/27/video/serbia_la_tv_chiede_scusa_in_questi_anni_non_abbiamo_fatto_il_nostro_dovere-425679455/?ref=-BH-I0-P-S5-T1
Po zwycięstwie Listy Studenckiej i końcu ery Aleksandara Vučicia, serbska stacja RTV rozpoczęła swój program informacyjny od przeprosin dla widzów: „Przez lata nie wywiązywaliśmy się ze swojego obowiązku. Milczeliśmy, przymykaliśmy oczy, relacjonowaliśmy wydarzenia w sposób stronniczy i nie zadawaliśmy niezbędnych pytań. Jesteśmy winni naszym widzom przeprosiny”.
========
Patrz i wyciągaj wnioski, media workerze!


8.

Sąd w Kairze zamyka Mada Masr, ostatnią niezależną gazetę. Jej redaktorka naczelna został aresztowana
https://www.madamasr.com/en/2026/10/27/news/u/lina-attalah-in-custody-after-court-issues-le3-mn-fine-orders-mada-masrs-closure/
„Skandaliczna decyzja”. Tak Reporterzy bez Granic opisują decyzję sądu w Kairze o zamknięciu Mada Masr, wiodącego, wciąż niezależnego portalu informacyjnego w kraju oraz aresztowaniu jego współzałożycielki i redaktor naczelnej, Liny Attalah. W ostatnich latach Attalah i jej zespół prowadzili niewygodne śledztwa i dochodzenia w sprawie władzy, ujawniając to, o czym większość egipskiej prasy nie może lub nie chce pisać, począwszy od porwania, tortur i zabójstwa włoskiego badacza Giulio Regeniego. Mada Masr została zobowiązana do zapłaty trzech milionów funtów egipskich.
Kafkowskie oskarżenie sądu dotyczy prowadzenia witryny bez licencji, pomimo że Mada Masr od 2018 r. wielokrotnie składała wnioski o autoryzację, ostatni w 2023 r., na które również nie udzielono odpowiedzi.
Aresztowanie nastąpiło pod koniec rozprawy naznaczonej poważnymi nieprawidłowościami proceduralnymi. W pewnym momencie sala sądowa została opróżniona, pozwalając wejść tylko Attalah i jej ośmiu prawnikom, w tym Hossamowi Bahgatowi, dyrektorowi Egipskiej Inicjatywy na rzecz Praw Osobistych, jednej z wiodących egipskich organizacji praw człowieka. Następnie przybyli funkcjonariusze po cywilnemu, strażnicy i urzędnik Agencji Bezpieczeństwa Narodowego. Sędzia, wracając z przedstawicielem Biura Najwyższej Prokuratury ds. Bezpieczeństwa Państwa, odrzucił wszystkie sprzeciwy obrony i postanowił wyznaczyć obrońcę z urzędu, pomimo obecności ośmiu prawników. Attalah sprzeciwiła się, odmawiając, aby ten prawnik ją reprezentował. Sędzia jednak nie zezwolił nawet na odnotowanie jej protestu w protokole.
Po zakończeniu przesłuchania dziennikarka została aresztowana. Jeśli chce wyjść, będzie musiała wpłacić kaucję.


9.

Przesłanie Papieża na spotkaniu w Asyżu: „Nie ma świętej wojny: święty jest tylko pokój”.
https://www.repubblica.it/cronaca/2026/10/27/news/papa_assisi_messaggio_pace_guerra-425679077/?ref=RHLM-BG-P4-S1-T1-fdg13


10.

https://wyborcza.pl/7,75398,33101080,rozprawa-nawrockiego-z-onetem-na-sale-wtargnal-macierewicz.html#s=S.TD-K.C-B.2-L.2.duzy
Według doniesień Onetu przyszedł na nią poseł PiS Antoni Macierewicz. Polityk pojawił się w sali w czasie przesłuchania jednego ze świadków - dziennikarza "Gazety Wyborczej" Piotra Głuchowskiego. Sąd zapytał Macierewicza, czy posiada kartę wstępu na salę rozpraw. Poseł PiS odparł, że nie. "Wtedy sąd kazał mu wyjść" - zrelacjonował Onet.


11.

https://tvn24.pl/polska/karol-nawrocki-kontra-onet-natasza-geldon-nawrocki-powiedzial-ze-mozna-dorobic-wprowadzajac-dziewczyny-st9307760
Taka była moja pierwsza myśl, jako bardzo młodej dziewczyny, że to jest prostytutka z alfonsem wchodząca do hotelu - mówiła przed sądem Natasza Geldon. Jej relacje były podstawą do publikacji, po której Nawrocki wytoczył proces Onetowi. Opisała, jak Nawrocki zaproponował jej dorobienie "na boku".
Natasza Geldon zeznaje we wtorek w Sądzie Okręgowym w Warszawie. To kluczowy świadek w procesie Karola Nawrockiego przeciwko wydawcy Onetu. Jest jedną z osób, których relacje stały się podstawą publikacji Onetu "Karol Nawrocki i tajemnice Grand Hotelu".
Geldon mówiła, że pracowała w Grand Hotelu razem z Karolem Nawrockim w ochronie. Mówiła, że widywała się z Nawrockim w pracy kilka razy w tygodniu.

Świadek: zauważyłam, jak Karol Nawrocki wchodzi do hotelu z kobietą i mężczyzną
Powiedziała o sytuacji, w której Nawrocki poruszył temat sprowadzania prostytutek do Grand Hotelu. - Sytuacja miała miejsce pewnego dnia, wieczoru, kiedy - tak jak z reguły - miałam zmiany przy recepcji Grand Hotelu - powiedziała. Zaznaczyła, że nie pamięta w którym to było roku. Geldon pracowała w Grand Hotelu w wakacje w 2006 i 2007 roku.
- Z reguły stałam albo przy recepcji, albo miałam zmiany na monitoringu, ze względu na to, że posługiwałam się biegle językiem angielskim, więc wyglądałam dosyć miło i sympatycznie. My pełniliśmy taką funkcję bardziej reprezentacyjną, żeby goście czuli się po prostu komfortowo - opisywała.
- Pewnego razu, jak stałam przy recepcji Grand Hotelu, zauważyłam, że Karol wchodzi do hotelu wraz z kobietą i mężczyzną, co już było dosyć nietypowe, ponieważ my raczej nie legitymowaliśmy gości, nie wprowadzaliśmy ich do hotelu - mówiła Geldon.
- Dalej zobaczyłam, że Karol odprowadza tę kobietę i tego mężczyznę do windy, wsiada z nimi do windy i jedzie na piętra, które były zarezerwowane na pokoje gościnne - dodała.
Powiedziała, że ta sytuacja ją "zdziwiła". - W ramach naszych kompetencji nie leżało odprowadzanie gości do windy, tym bardziej jechanie z nimi gdzieś na jakieś piętra - zastrzegła.

Świadek: Nawrocki powiedział, że można dorobić
Mówiła, że gdy Nawrocki wrócił w okolice recepcji, zapytała go o tę sytuację. - Karol tylko odpowiedział, że można sobie dorobić, wprowadzając dziewczyny do gości i jeśli miałabym ochotę, to też mogę się przyłączyć, bo można na boku zarobić - opisała.
- Byłam tak zszokowana, że po prostu odpowiedziałam coś na zasadzie "chyba sobie żartujesz" - mówiła Geldon. Dodała, że w "dość ostrych i prześmiewczych słowach" odmówiła.
Powiedziała, że reakcja Nawrockiego była "normalna". - Nie ciągnęliśmy dalej tej dyskusji - relacjonowała.
Sędzia Aleksandra Orzechowska dopytywała, jak na odmowę zareagował Nawrocki. - Po prostu zapewne powiedział "okej", bo sytuacja się rozeszła po kościach - odparła świadek.
- Czy pani pamięta, żeby ta kobieta, która wtedy wchodziła z powodem i z tym drugim gościem hotelowym, wyglądała na prostytutkę? - pytała sędzia. - Nie wiem, czy ta pani wyglądała jakoś konkretnie. Po prostu sama sytuacja była bardzo nietypowa dla nas - odparła Geldon.
Sędzia pytała, czy gdy świadek zobaczyła tę osobę, to pierwszą jej myślą było, że to prostytutka. - Nie, pierwsza myśl to była dziwna sytuacja, podejrzana, my tak nie robimy - powiedziała Geldon.
Sędzia zwróciła później uwagę, odczytując fragment artykułu Onetu, że w tekście Geldon stwierdza, iż Nawrocki wszedł do hotelu z prostytutką i jej opiekunem. Zdaniem sądu wystąpiły różnice pomiędzy artykułem Onetu a zeznaniami.
- Jak najbardziej podtrzymuję to, co powiedziałam panu Andrzejowi, (Stankiewiczowi, współautorowi tekstu - red.) opowiedziałam na spokojnie historię do artykułu - powiedziała świadek. - Tak, taka była moja pierwsza myśl jako bardzo młodej dziewczyny, że to jest prostytutka z alfonsem wchodząca do hotelu - dodała. (…)
========
D.O. myśli, że po tych zeznaniach każdy już będzie mógł powiedzieć o alfonsie, że to alfons.


12.

https://szczecin.wyborcza.pl/szczecin/7,34939,33101607,robilismy-to-dla-samotnych-staruszkow-twierdzi-oskarzony-posel.html
Dariusz Matecki to główna postać w szczecińskim wątku afery Funduszu Sprawiedliwości. Według Prokuratury Krajowej 16,5 mln zł z tego funduszu mogły otrzymać ofiary przestępstw, ale wpadły w ręce dwóch związanych z politykiem PiS szczecińskich stowarzyszeń – Fidei Defensor (Obrońcy Wiary) i Przyjaciół Zdrowia (dziś Przyjaciół Mediów). Z aktu oskarżenia wynika, że konkursy, które pozwalały sięgnąć po publiczne pieniądze, były ustawione. A odpowiadają za to m.in. wielcy nieobecni spośród polityków Zjednoczonej Prawicy - Zbigniew Ziobro i Marcin Romanowski, którzy wyjechali za granicę, uciekając przed wymiarem sprawiedliwości. Prokuratura twierdzi, że część z tych publicznych pieniędzy rozeszła się po ludziach z „układu Mateckiego".
Oskarżony Matecki chciałby podróżować
Ten ostatni we wtorek 27 października przed szczecińskim sądem żalił się, że nie może wyjechać za granicę. Przed tygodniem sąd nie zgodził się na uchylenie, nałożonego na niego, zakazu opuszczania kraju.
- Regularnie dostaję zaproszenia na międzynarodowe konferencje i manifestacje za granicą – mówił w sądzie Matecki. – Zakaz uniemożliwia mi uczestnictwo w tych wydarzeniach.
Na Mateckim ciąży sześć zarzutów. Trzy pierwsze dotyczą udziału – wraz z innymi osobami z Ministerstwa Sprawiedliwości, w tym ze zbiegłym z Polski wiceministrem Marcinem Romanowskim - w ustawieniu trzech konkursów na dotacje z Funduszu Sprawiedliwości. Czwarty zarzut dotyczy prania brudnych pieniędzy (447,5 tys. zł), pochodzących z wyłudzeń, a dwa kolejne są związane z synekurami szczecińskiego polityka w Lasach Państwowych, skąd miał wyłudzić łącznie około 483 tys. zł. Odpowiedzialni za to dyrektorzy z Lasów Państwowych mają w tej sprawie odrębny proces.

„Bezpieczna Polska" Mateckiego
Przed sądem każdy oskarżony, w czasie składania wyjaśnień, ma prawo do swobodnej wypowiedzi, podczas której nie odpowiada jeszcze na pytania prokuratora czy sądu. Matecki - mimo że za nim już kilka rozpraw - nie wyszedł jeszcze z tej fazy.
Podczas poprzednich posiedzeń sądu mówił z dumą o swojej życiowej drodze, studiach prawniczych, działalności w konserwatywnych stowarzyszeniach, zakładaniu stron internetowych, jak np. „Prawicowy internet" czy wieloletniej znajomości ze Zbigniewem Ziobro. Obecnie odnosi się do zarzutów, a jeden zarzut to gwarancja wielogodzinnych wywodów Mateckiego.
- Nie można mówić o jakichkolwiek przywłaszczeniach, bo wszystkie projekty [na które, wymienione w akcie oskarżenia organizacje, dostały fundusze publiczne] były wykonane – przekonywał we wtorek w sądzie Matecki.
Szczegółowo omawiał konkurs „Bezpieczna Polska", z którego stowarzyszenie Fidei Defensor dostało pieniądze na szkolenia dla seniorów, mające ich ustrzec między innymi przed oszustami.
„Działania fikcyjne lub pozorne"
Matecki podawał m.in. statystyki GUS, dotyczące liczby osób po sześćdziesiątce, i przekonywał, że w działaniach stowarzyszenia Fidei Defensor chodziło przede wszystkim o pomoc najbardziej zagrożonym przestępczością samotnym staruszkom. Ubolewał, że będący już w realizacji projekt został zablokowany przez nowe kierownictwo Ministerstwa Sprawiedliwości i zapowiedział w przyszłości pozwanie za to obecnej władzy. Podkreślał, że obecnie resort realizuje podobny program pt. „Świadomy senior, bezpieczny senior".
Kiedy do szczecińskiego sądu wpłynął akt oskarżenia w tej sprawie, prokuratura pisała: "Oskarżeni rozporządzali powierzonymi im środkami jak własnymi, finansując nimi działania fikcyjne lub pozorne, które nie służyły realizacji celu społecznego określonego w umowach, lecz celom prywatnym i politycznym. Przywłaszczenie miało charakter zaplanowany i zorganizowany, a środki były wydatkowane w sposób mający stworzyć pozory legalności ich wykorzystania, mimo że faktycznie nie realizowano celów dotacji".

„Nie było fikcyjnych faktur"
Chodzi m.in. o to, że za środki z Funduszu Sprawiedliwości, związane z Mateckim szczecińskie stowarzyszenia finansowały działania o charakterze politycznym i medialnym, np. portale takie jak szczecińskie24, sławiące polityków partii Ziobry. Ze śledztwa wynika, że stowarzyszenia "obrońców wiary" i "przyjaciół zdrowia" miały także zwyczajnie kraść pieniądze, płacąc za fikcyjne lub zawyżone faktury, pozorne zatrudnienie, nigdy niewykonane usługi. Według prokuratury, część pieniędzy w gotówce trafiała do kieszeni Mateckiego, a jedno ze stowarzyszeń opłaciło druk plakatów z jego wizerunkiem.
Najciekawsza część tego procesu rozpocznie się więc dopiero, gdy na sali sądowej pojawią się ludzie obciążający Mateckiego i jego współpracowników. Na razie o głos poprosiła we wtorek oskarżona Patrycja Sz., szefowa biura poselskiego Mateckiego, zatrudniona w jednym ze stowarzyszeń wymienionych w akcie oskarżenia i - według prokuratury - uwikłana w przestępstwa.
- Mechanizm przestępstw opisany w akcie oskarżenia poznałam dopiero zapoznając się z aktami – przekonywała. – Nie było fikcyjnych faktur, ustalania ich wartości i wyprowadzania pieniędzy.

Prokuratura: Mamy dowody
Prokuratura twierdzi jednak, że ma mocne dowody. To na przykład zeznania świadków i wyjaśnienia dwóch osób, które przyznały się do winy, zdradziły szczegóły procederu i skorzystały z dobrodziejstwa dobrowolnego poddania się karze, a także podsłuchane rozmowy, dokumenty i korespondencja mejlowa.
Aktem oskarżenia w tym procesie śledczy objęli oprócz Dariusza Mateckiego, także Adama S. (prezesa stowarzyszenia Fidei Defensor, czyli Obrońcy Wiary, dawniej Nowy Koliber) oraz Mateusza W. (prezesa stowarzyszenia Przyjaciół Zdrowia, dziś Przyjaciół Mediów, byłego wicewojewodę zachodniopomorskiego z Suwerennej Polski), a także Grzegorza W., Dorotę W., Patrycję Sz., Ninę W. i Mikołaja W.
Wszystkie te osoby są ze sobą powiązane. Przedsiębiorca Grzegorz W. to kolega Mateckiego, który wspierał jego kampanię wyborczą, a Dorota W. to jego współpracowniczka. Patrycja Sz. - księgowa biura poselskiego Mateckiego. Nina W. - życiowa partnerka Adama S. A Mikołaj W. jest synem byłego wicewojewody.
========
Wyjątkowy sqrvysyn nawet jak na partię poyebów i sqrvysynów.