DRUGI OBIEG
Piątek, 13 listopada 2026

1.

https://tvn24.pl/polska/kryzys-w-trybunale-konstytucyjnym-a-poparcie-dla-partii-politycznych-sondaz-ibris-dla-rzeczpospolitej-st9334875
Co czwarty Polak jest faszystą lub pożytecznym dla faszystów idiotą, co dwudziesty piąty – odwalonym bolszewikiem.


2.

Demokraci zwiększają większość w Senacie, Scott Colom wygrywa w Missisipi

Pan Colom, prokurator, będzie pierwszym czarnoskórym senatorem wybranym z Missisipi od czasów rekonstrukcji po wojnie secesyjnej.

https://www.nytimes.com/2026/11/11/us/elections/mississippi-senate-colom-hyde-smith.html

Noc radości z powodu zwycięstwa Colom w miejscu pamięci o prawach obywatelskich

 

Mężczyzna z Kalifornii jest o krok od zwycięstwa w wyborach. Zmarł kilka miesięcy temu.

Pierwszy Demokrata wybrany do Senatu od 44 lat i pierwszy Afroamerykanin od czasów Rekonstrukcji, okresu po wojnie secesyjnej, która rozpoczęła się w 1861 roku. To powinno wystarczyć, aby zrozumieć historyczny wymiar wyniku wyborów uzupełniających , właśnie potwierdzonego w Missisipi.

Kandydat Demokratów Scott Colom pokonał republikańską senator Cindy Hyde-Smith w stanie, w którym Donald Trump pokonał Kamalę Harris 23 punktami w wyborach prezydenckich w 2024 roku .

Colom jest prokuratorem okręgowym, który prowadził ciężką kampanię, ale fundusze na nią otrzymał dopiero w ostatniej chwili, gdy jego partia zdała sobie sprawę, że ma nieoczekiwaną szansę na wygraną.

Rywalkę Hyde-Smith powołano do Senatu w 2018 roku i od tego czasu dwukrotnie zdobyła mandat. Colom zaatakowała ją, powołując się na jej brak zrozumienia rzeczywistych potrzeb wyborców oraz obojętność na problemy spowodowane inflacją, rosnącymi cenami żywności i benzyny, które gwałtownie wzrosły w drugiej kadencji Trumpa, głównie z powodu wojny z Iranem.
Nacjonalistyczne grupy nie zwróciły większej uwagi na wyścig do Senatu w Missisipi, stanie znanym z dyskryminacji Afroamerykanów i przemocy, czego przykładem jest morderstwo dyrektora Krajowego Stowarzyszenia na rzecz Postępu Ludzi Kolorowych Medgara Eversa lub zabójstwo wolontariuszy w mieście Filadelfia, gdzie rejestrowali czarnoskórych do głosowania. Tragiczna historia opowiedziana w filmie „Mississippi w ogniu”.

Nieoczekiwane zwycięstwo Coloma stanowi obecnie impuls dla Partii Demokratycznej do rozszerzenia swojej obecności na Południu i wzmocnienia pozycji wśród wyborców afroamerykańskich. Po sukcesie Jamesa Talarico w Teksasie , ten wynik jest pod pewnymi względami jeszcze bardziej zaskakujący, potwierdzając nie tylko odrzucenie Trumpa przez wyborców, ale także możliwość zmiany mapy politycznej Stanów Zjednoczonych, zapoczątkowując nową erę dla Ameryki.


3.

Wysłannicy USA spotykają się z Putinem, a Zełenski mówi, że Starlink został ponownie zakłócony dla ukraińskiego wojska
https://www.theguardian.com/world/live/2026/nov/12/us-envoys-in-moscow-meeting-putin-abu-dhabi-trilateral-ukraine-ceasefire-talks-latest-news-updates
Nowa runda rozmów trójstronnych z Rosją i Ukrainą uzgodniona po rozmowach z Putinem, mówi Witkoff
Rosyjskie agencje prasowe donoszą o kolejnych komentarzach amerykańskiego wysłannika Steve'a Witkoffa po jego dzisiejszym spotkaniu z Putinem.
Maksymalistyczna retoryka Putina po raz kolejny sugeruje brak planów kompromisu w celu zakończenia wojny – szybka analiza

Komentarze Władimira Putina podczas spotkania z dwoma wysłannikami USA jasno pokazują, że zawarcie umowy z Rosją nie będzie łatwe.

Podczas rozmów z Witkoffem i Kushnerem prezydent Rosji podwoił swoje żądanie zachowania okupowanego przez Rosję terytorium Ukrainy i sprzeciwił się obecności jakichkolwiek obcych wojsk pokojowych w tym kraju – co stanowi kluczowy element planowanych przez Europę gwarancji bezpieczeństwa dla Kijowa.

Zamiast tego nadal naciska na szersze rozmowy na temat wycofania się z architektury bezpieczeństwa NATO w Europie wprowadzonej w 1997 r., co Zełenski nazwał „dziwnym” i zaapelował do Europy o uważne obserwowanie tej sytuacji.

Propozycja Putina dotycząca „misji humanitarnej” w Konstantynówce zostanie zapewne odebrana przez Europejczyków jedynie jako gest mający na celu odwrócenie uwagi od jego nieprzejednanego stanowiska.

Jak powiedział nasz ekspert ds. Rosji, Pjotr Sauer, po wczorajszych dyskusjach: „Wydaje się, że Rosja stara się wznowić żądania, jakie przedstawiła NATO w 2021 r.”, stawiając maksymalistyczne warunki dotyczące przyszłego rozszerzenia i rozmieszczenia sił.
Putin potwierdził, że Moskwa sprzeciwia się obecności zachodnich wojsk na Ukrainie w ramach potencjalnego rozwiązania pokojowego po wojnie – jest to kluczowe żądanie Kijowa w przypadku każdego porozumienia mającego na celu zakończenie walk.

Putin powiedział wysłannikom USA w Moskwie, że Moskwa uznałaby każde wojsko zagraniczne rozmieszczone na jej terytorium za „uzasadniony cel”, dodając, że ich rozmieszczenie oznaczałoby „kontynuację wojny”.
Kraje europejskie wezmą udział w kolejnej rundzie rozmów na temat Ukrainy, powiedział specjalny wysłannik prezydenta USA Steve Witkoff.

„Europejczycy dołączą do kolejnego spotkania i uważamy to za bardzo ważny krok naprzód” – powiedział Witkoff w wywiadzie dla rosyjskiej stacji telewizyjnej Wiesti. „Są naszymi partnerami i ważne jest, aby byli zaangażowani” – podkreślił.


4.

Zełenski: Na froncie znowu zaobserwowano ograniczenia prędkości systemu Starshield
https://www.pravda.com.ua/news/2026/11/12/8062470/
Źródło: Głowa Państwa w mediach społecznościowych

Mowa bezpośrednia: „Napłynęły meldunki od ministra obrony Ukrainy Jewhenija Chmary i naczelnego dowódcy Sił Zbrojnych Ukrainy Mychajła Drapatego. Niestety, od kilku dni nasze jednostki odnotowują znaczące niepowodzenia w działaniu operacji „Gwiezdna Tarcza” nad terytorium Ukrainy: na całej linii frontu i na tymczasowo okupowanym terytorium Ukrainy.

Mianowicie, ograniczenie prędkości w systemie Starshield wynosi 161 kilometrów na godzinę (100 mil na godzinę). Ukraińskie wojsko zweryfikowało już okoliczności tego zjawiska i nie są to przypadkowe błędy, a jedynie ograniczenie prędkości w systemie.

„Dla nas chodzi przede wszystkim o znaczne utrudnienie przechwytywania rosyjskich dronów odrzutowych. Niestety, zdarzają się już trafienia, ponieważ środki zestrzeliwania nie rozwijają wystarczającej prędkości i nie mają czasu na przechwycenie”.

 

Szczegóły: Zełenski podkreślił, że dzięki temu Rosjanie będą mogli zabijać więcej Ukraińców i przeprowadzać bardziej precyzyjne ataki na Ukrainę. Władze Ukrainy starają się wyjaśnić wszystkie okoliczności ze stroną amerykańską.


5.

Według doniesień rosyjski pułkownik zginął w eksplozji samochodu w pobliżu Petersburga
https://kyivindependent.com/russian-colonel-reportedly-killed-in-car-explosion-near-st-petersburg/
Ciemność, huk eksplozji, syreny samochodów włączające się w okolicy. Petersburg obudził się w ten sposób dziś rano, widząc nowy atak, w którym zginął wysoko postawiony oficer, drugi w ciągu trzech miesięcy na tej samej ulicy, kolejny na coraz dłuższej liście celowych zabójstw mających na celu zdalną eliminację urzędników, polityków i intelektualistów, propagandystów powiązanych z ukraińską inwazją. Była siódma rano, gdy żołnierz, jeszcze oficjalnie nienazwany, ale zidentyfikowany przez kanał telewizyjny 78.ru (który później usunął to odniesienie, bez podania przyczyny) jako pułkownik i główny nawigator 6. Armii Powietrznej i Obrony Powietrznej, wsiadł do samochodu na podwórku swojego domu i miał wjechać na Kołpińskie, arterię w dzielnicy Szuszary na południowych obrzeżach Petersburga. Podróżował sam; eksplozja była potężna, rozrywając samochód i asfalt oraz rozbijając szyby przejeżdżającego autobusu.

W tym samym czasie wysłannicy Trumpa lądują na moskiewskim lotnisku Wnukowo, aby kontynuować dzieło Kremla, jakim jest snucie epilogu do masakry ostatnich lat; ale wojna nie czeka na wyniki niedawno wznowionego dialogu z trójstronnym sojuszem z Abu Zabi, który zakończył się kilka godzin wcześniej. Nie czeka w okopach, ani w głębokich uderzeniach rakietami i dronami, ani nawet w operacjach wywiadowczych, takich jak ta. 27 sierpnia inny oficer, podpułkownik Siergiej Seczkow, został wysadzony w powietrze na Kołpińskim. Miał 43 lata i dowodził 332. pułkiem śmigłowców rosyjskich sił powietrznych. Jego żona, ranna, ale przeżyła, podróżowała obok niego. Front ukraiński jest daleko, ale wojna wykracza teraz poza samo pojęcie frontu.

Dzisiaj ktoś zdalnie wysadził samochód pułkownika w powietrze. Była to precyzyjna i śmiercionośna operacja, przeprowadzona przy użyciu potężnego urządzenia i unikająca strat ubocznych. Zaangażowanie służb wywiadowczych jest oczywiste, ale jak dotąd nikt tego nie potwierdził. Nikt nie przyznał się do odpowiedzialności nawet w bardzo podobnej sprawie w sierpniu: rosyjskie władze podejrzewały udział młodej kobiety, która uciekła za granicę i miała powiązania z Ukraińcami, ale Kijów tego nie potwierdził. Nawiasem mówiąc, jest to coś, co ukraińskie służby wywiadowcze robią rzadko.

Atak ten dołącza do listy rosyjskich oficerów, których celem są ich domy, samochody, restauracje, daleko od pola bitwy i gdy czują się bezpiecznie. Przesłanie jest takie, że tak nie jest. Równoległa wojna z użyciem samochodów pułapek, zasadzek przed domami, wybuchowych ciast i tajnych operacji wielokrotnie uderzała w najwyższe szczeble rosyjskich sił zbrojnych. Nawet sensacyjne ataki, takie jak ten z 17 grudnia 2024 r., kiedy w Moskwie zginął generał porucznik Igor Kiriłłow . Był dowódcą odpowiedzialnym za obronę nuklearną, biologiczną i chemiczną. Zginął od bomby ukrytej w skuterze elektrycznym pozostawionym przed drzwiami jego budynku, pułapki, która wpadła również na drogę jego asystenta. Tam ukraińskie agencje wywiadowcze potwierdziły agencji Reuters swoją rolę w jednym z najbardziej sensacyjnych ataków przeprowadzonych w Moskwie od czasu inwazji w 2022 r.
Cztery miesiące później w Bałaszysze w obwodzie moskiewskim zginął generał porucznik Jarosław Moskalik, zastępca Głównego Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego Rosji: Volkswagen zaparkowany w pobliżu jego domu eksplodował, gdy się zbliżał. 22 grudnia ubiegłego roku, w wyniku eksplozji kolejnego samochodu-pułapki, zginął generał porucznik Fanił Sarwarow, szef szkolenia operacyjnego Sztabu Generalnego Rosji. Właśnie wsiadł za kierownicę, na południe od Moskwy.

Nie zawsze trafiają w cel: 6 lutego generał porucznik Władimir Aleksiejew, numer dwa w wywiadzie wojskowym GRU, został kilkakrotnie postrzelony w holu swojego moskiewskiego budynku. Został ciężko ranny, ale przeżył. Był ważną osobistością, brał również udział w buncie Wagnera w 2023 roku, kiedy Prigożyn ruszył na Moskwę i został przekonany do zatrzymania się przed jej dotarciem. Wiemy, co się z nim później stało, ale to już inna historia.

9 czerwca w Bałaszysze eksplodował samochód BMW: to Damir Dawydow, szef Głównego Zarządu Rakiet i Artylerii Ministerstwa Obrony, który dostarcza broń i amunicję na front. 3 września generał major Nikołaj Warpachowicz, dowódca dywizjonu bombowców strategicznych, cudem przeżył, mimo bardzo poważnych ran postrzałowych, jakie otrzymał w Engels. Kilka dni wcześniej, 6 listopada, w Tambowie znaleziono ciężko rannego 28-letniego mężczyznę z wieloma kulami w ciele: nie podano oficjalnych informacji, ale według The Insider, był to porucznik Sił Powietrznych Artem Snieżkow.

A ta lista to tylko jeden rozdział. Obejmuje oficerów marynarki wojennej, takich jak Stanisław Rzhitsky, były dowódca okrętu podwodnego Floty Czarnomorskiej, który zginął podczas joggingu w Krasnodarze; i Walerij Trankowski, kapitan brygady rakietowej, który został wysadzony w eksplozji samochodu-pułapki w Sewastopolu na okupowanym Krymie. A we wczesnych latach wojny celami były przede wszystkim osoby publiczne, propagandziści i prorosyjscy urzędnicy. I ci, którzy z nimi podróżowali. Była to 29-letnia Daria Dugina w 2022 roku, córka nacjonalistycznego filozofa Aleksandra Dugina. Władlen Tatarski w 2023 roku, jeden z najbardziej znanych blogerów wojskowych, został zabity przez wybuchającą figurkę w kawiarni w Petersburgu. Albo nacjonalistyczny pisarz Zachar Prilepin, który został wysadzony w powietrze w swoim samochodzie w pobliżu Niżnego Nowogrodu: jakoś uciekł śmierci, ale jego kierowca nie.

Następnie nastąpiły ataki na prorosyjskich przywódców na okupowanych terytoriach, takich jak Michaił Filiponenko w Ługańsku, i zabójstwo zdrajcy byłego ukraińskiego posła Illi Kijowa w obwodzie moskiewskim. Albo Andrieja Korotkiego, urzędnika w kontrolowanej przez Rosję elektrowni jądrowej w Zaporożu. Teraz wojna ataków jest uderzająca, podczas gdy trwają dyskusje na temat zawieszenia broni i gwarancji bezpieczeństwa, ale także, gdy rakiety spadają, a zabójcze drony brzęczą po obu stronach frontu. Wczoraj, gdy delegacje pracowały nad głównymi systemami w Abu Zabi, duży atak dronów w Kijowie wywołał pożar w rosyjskim porcie Ust-Ługa nad Morzem Bałtyckim, jednym z głównych terminali naftowych kraju. Tymczasem Moskwa kontynuowała dewastację ukraińskiej infrastruktury.


6.

Leon XIV w Peru: „Wracam do mojej ojczyzny”. Trzy miliony ludzi na ulicach Limy.
https://www.repubblica.it/esteri/2026/11/12/news/papa_leone_peru_lima_ritorno-425716947/?ref=RHLM-BG-P17-S1-T1-fdg11
Niemal nieprzerwany tłum utworzył trzynaście kilometrów dzielących międzynarodowe lotnisko od Pałacu Prezydenckiego, a następnie jeszcze więcej tłumów na Plaza Mayor, wokół Teatru Narodowego, niekończące się kolejki ludzi na chodnikach, na nabrzeżach wzdłuż głównych arterii, na klombach i wiaduktach. W sumie trzy miliony ludzi wyległo wczoraj na ulice Limy, stolicy Peru, aby oddać hołd Leonowi XIV, urodzonemu w Chicago papieżowi, który mieszkał w tym andyjskim kraju przez dwadzieścia lat, najpierw jako misjonarz, a następnie biskup, a obecnie jest czczony jako bohater narodowy.

 

Powrót do domu

Papież przybył do Limy z Buenos Aires w Peru, do trzeciego i ostatniego przystanku jego podróży po Ameryce Łacińskiej. Harmonogram jest niezwykle napięty, zwłaszcza dla mężczyzny, który miesiąc temu przeszedł operację usunięcia raka płuc. Jednak „Ojciec Roberto”, jak wciąż nazywają go tutejsi przyjaciele, za nic w świecie nie chciał stracić tego triumfalnego powrotu do domu. Oprócz stolicy odwiedzi Cuzco, miasto rdzennej ludności, poleci na skraj amazońskiej puszczy i oczywiście wróci do Chiclayo na północy, gdzie był biskupem i które witał, oczywiście po hiszpańsku, w wieczór białego dymu nad Watykanem, słowami: „moja droga diecezjo”.

 

Osobisty ton

Przemówienie papieża przed władzami Peru miało osobisty ton. Prezydent Keiko Fujimori, córka Alberta Fujimoriego, który rządził krajem w latach 2000. z coraz bardziej autorytarną postawą i dopuścił się licznych naruszeń praw człowieka w ramach walki z przestępczością, najpierw powitała papieża w Pałacu Rządowym w centrum Limy, a następnie towarzyszyła mu w drodze do Teatru Narodowego, gdzie wygłosił oficjalne przemówienia.

 

„Zrobiłbym to wszystko jeszcze raz”

„Ten powrót ma dla mnie szczególne znaczenie” – powiedział Leon XIV. „Moja historia z Peru rozpoczęła się na długo przed tym, zanim Pan powierzył mi diecezję Chiclayo. Przez dziesięciolecia dzieliłem życie tamtejszych mieszkańców, wsłuchiwałem się w ich troski i uczyłem się od ich wiary. Wielu otwierało przede mną drzwi swoich domów, dzieliło się ze mną posiłkami – i oczywiście pysznym ceviche – i sprawiło, że czułem się jednym z nich. W 2015 roku otrzymałem obywatelstwo peruwiańskie. Ten gest był wyrazem więzi, jaką ten naród wplótł w moje życie na długi czas. Dziś” – kontynuował Prevost – „rozumiem, jak wiele z tej ziemi pozostaje we mnie i jak wiele z mojej własnej historii należy również do Was. Powracam jako Następca Piotra, powołany do służby Kościołowi powszechnemu. W świetle tej odpowiedzialności, dostrzegam w tych latach część drogi, przez którą Pan ukształtował mnie jako pasterza. Gdybym mógł przeżyć te lata na nowo, zrobiłbym to z radością, doceniając zarówno chwile szczęśliwe, jak i trudne. Dlatego mogę Wam powiedzieć z głęboką wdzięcznością, że ja również wracam do mojej ojczyzny”.

Cienie Peru

W swoim przemówieniu Leon nie omieszkał zwrócić uwagi na pewne problematyczne kwestie. „Życie demokratyczne jednoczy ludzi o różnych przekonaniach i aspiracjach, zjednoczonych wspólnym losem narodowym” – powiedział. „Instytucje oferują kanały, dzięki którym te różnice mogą się wyrażać i poszukiwać dróg porozumienia. Decyzje publiczne wpływają również na tych, którzy mieszkają daleko od miejsca, w którym są podejmowane. Jednak ten dystans nigdy nie powinien prowadzić do zapomnienia” – podkreślił Papież, zdając sobie sprawę z trudności, z jakimi borykają się w szczególności społeczności tubylcze, ubodzy mieszkańcy północy kraju i region Amazonii.

 

Przeszłość, która powraca

Choć w ostatnich dekadach Peru zostało naznaczone krwawymi atakami terrorystycznymi Świetlistego Szlaku z jednej strony i brutalnymi represjami państwowymi z drugiej, Prevost przypomniał, że „Peru również przeszło przez trudne czasy, które wystawiły na próbę współistnienie jego mieszkańców. Przeszłe wydarzenia zasługują na to, by traktować je ze sprawiedliwością i wrażliwością, pozostawiając przestrzeń dla rozwoju harmonii i do rozwiązywania różnic z szacunkiem”.

 

Maluchy ze wsi

Ale to przede wszystkim najsłabszym i najbardziej zmarginalizowanym w kraju Leon pragnął poświęcić swoją uwagę. „Kościół” – powiedział – „zna cierpienie spowodowane przemocą i pragnie być blisko tych, którzy jej doświadczają, wspierając wysiłki wszystkich, którzy działają na rzecz ochrony życia, godności i praw człowieka poprzez prawo i sprawiedliwość”. Papież skierował następnie swoje myśli „do tych, którzy uprawiają ziemię, do rybaków wypływających w morze, do drobnych kupców i tych, którzy wspierają rozwój miast”, do chorych, którzy z trudem znajdują publiczną opiekę zdrowotną, do osób starszych i niepełnosprawnych, porzuconych z rodzinami, a także do ludzi młodych, „zwłaszcza tych, którzy szukają pierwszej pracy lub przygotowują się do podjęcia nowych obowiązków”, a także „do licznych peruwiańskich kobiet, które wspierały jadłodajnie i kuchnie społeczne, oraz do tych, którzy poprzez swoje zawody i obowiązki publiczne przyczyniają się do dobra kraju”. Powitany entuzjastycznymi okrzykami „Papież jest Peruwiańczykiem”, Leon zakończył swoje przemówienie słowami: „Niech Bóg błogosławi Peru wszystkich jego mieszkańców”.


7.

Co najmniej 5 osób rannych w strzelaninie w Logan Circle w District of Columbia
https://www.washingtonpost.com/dc-md-va/2026/11/12/multiple-victims-shooting-dcs-logan-circle/
Co najmniej pięć osób zostało rannych w strzelaninie w centrum Waszyngtonu, niedaleko Białego Domu. Do strzelaniny doszło na siłowni; okoliczności są niejasne, ale policja poszukuje uzbrojonego podejrzanego, który nadal przebywa w okolicy. Według policji, podejrzany to „biały mężczyzna ubrany w szare szorty i bluzę”.
Do strzelaniny doszło w Logan Circle, około 1 mili na północ od Białego Domu.

Policja apeluje, aby unikać rejonu 1500 ulicy 15th Street, gdzie znajduje się centrum fitness VIDA, kościół episkopalny św. Łukasza oraz domy mieszkalne, a także supermarket Whole Foods.

Większa część dzielnicy została odgrodzona. Szkoły w pobliżu miejsca zdarzenia zostały zamknięte.
Jak powiedział federalny funkcjonariusz organów ścigania, incydent zmienił się z reakcji aktywnego strzelca w reakcję osoby zabarykadowanej.
Policja twierdzi, że wie, kim jest podejrzany i że miał on konflikt z budynkiem mieszkalnym.

„Do tej pory zlokalizowaliśmy w sumie cztery osoby postrzelone na miejscu zdarzenia i jedną osobę, która nie żyje” – powiedział na konferencji prasowej Jeffery W. Carroll, tymczasowy szef policji metropolitalnej.

Spośród czterech ocalałych jedna jest w stanie krytycznym, a pozostali nie mają obrażeń zagrażających życiu. Carroll powiedział, że negocjatorzy nawiązali kontakt z podejrzanym i rozmawiali z nim przez godzinę; później funkcjonariusze usłyszeli strzał, włamali się do mieszkania i znaleźli podejrzanego z raną postrzałową.
Według licznych doniesień podejrzany zmarł.

Informację o śmierci mężczyzny potwierdził agencji Associated Press funkcjonariusz organów ścigania, który nie był upoważniony do publicznego komentowania trwającego śledztwa w sprawie tego, co się stało, i chciał zachować anonimowość.

To samo usłyszały CNN, NBC News i BBC News, powołując się na źródła w organach ścigania.


8.

De Villepin: „Europa jest upokorzona. Należy natychmiast opracować plan pokojowy, aby uniknąć kolejnej Jałty”
https://www.repubblica.it/esteri/2026/11/12/news/intervista_de_villepin_europa_se_vuole_incidere_su_ucraina_proposta_pace-425716496/?ref=RHLF-BG-P6-S4-T1-s2363
„Europa musi wrócić do stołu negocjacyjnego z własną wizją świata. Nie możemy zaakceptować nowej Jałty, w której trzy mocarstwa same decydowałyby o równowadze sił na arenie międzynarodowej”. Dominique de Villepin potępia to, co nazywa „kolejnym upokorzeniem” dla Europy, co spotkało się z chłodnym przyjęciem podczas negocjacji w Abu Zabi w sprawie Ukrainy. „Dopóki nie wypracujemy wspólnego stanowiska i konkretnej propozycji dyplomatycznej, będziemy nadal cierpieć z powodu tej marginalizacji” – ostrzega były premier Francji, spotykając się z grupą dziennikarzy w siedzibie swojego ruchu La France Humaniste. De Villepin wydaje się już prowadzić kampanię przed wyborami prezydenckimi w 2027 roku, „jednymi z najważniejszych w historii współczesnej polityki francuskiej”. Radykalna zmiana we Francji, ostrzega, może przyspieszyć upadek Europy. Nie ujawnił jeszcze swojej kandydatury. Porównuje politykę do zawodów sportowych, w których kluczowe znaczenie ma przygotowanie i wybór odpowiedniego momentu.

W jaki sposób Europa może odzyskać wpływ na negocjacje?

 

Rosja nigdy nie przegapi okazji, by wyrazić pogardę dla UE i dąży jedynie do bezpośredniego dialogu z Waszyngtonem. Musimy odzyskać zdolność do inicjatywy. W czasach Jacques’a Chiraca oś francusko-niemiecka potrafiła budować wspólne strategie, pomimo różnic między Paryżem a Berlinem. Dziś proponuję Europejską Radę Bezpieczeństwa złożoną z pięciu państw, nie po to, by narzucać decyzje innym, lecz by wypracowywać propozycje i pociągać za sobą UE. Tymczasem, niestety, realizujemy rozproszone inicjatywy narodowe, które ostatecznie przynoszą korzyści Rosji i Stanom Zjednoczonym. Wojna na Ukrainie jest najwyraźniejszym dowodem naszej słabości dyplomatycznej. Wspieramy Kijów militarnie i finansowo, ale nie udało nam się wspólnie z Ukraińcami wypracować realnego planu pokojowego, alternatywnego dla inicjatyw Trumpa.

 

Jakie jest największe ryzyko?

 

„Niech zostanie narzucone porozumienie korzystne dla Moskwy. Waszyngton jest o wiele bardziej uważny na żądania Rosji niż na stanowisko Ukrainy. A my, Europejczycy, skupiamy się na gwarancjach bezpieczeństwa i odbudowie, nie poruszając wstępnej kwestii, jak doprowadzić do zaprzestania walk. Musimy podjąć inicjatywę wspólnie z Kijowem, angażując również dyplomatów Globalnego Południa”.

 

Jaka jest pańska propozycja pokojowa dla Europy?

 

Po pierwsze, musimy zacząć od możliwości zawieszenia broni na obecnej linii frontu. Następnie musimy omówić gwarancje bezpieczeństwa, neutralność i kwestie takie jak język rosyjski. Ale żadnej decyzji nie da się podjąć bez Ukraińców. Nie do nas należy decydowanie o tym, jakie ustępstwa terytorialne powinni zaakceptować. Naszym obowiązkiem jest współpraca z nimi w celu znalezienia rozwiązania. Przykład Korei pokazuje, że zawieszenie broni może przerwać walki bez natychmiastowego rozwiązania wszystkich kwestii politycznych. Nie jest to rozwiązanie idealne, ale ratuje życie i inicjuje proces dyplomatyczny. Dziś jednak rozumujemy tak, jakby wojna miała się ciągnąć w nieskończoność lub jakby militarne odzyskanie wszystkich terytoriów było jedynym możliwym rozwiązaniem. Konkretna propozycja, opracowana z Kijowem, zmusiłaby również Moskwę i Waszyngton do zajęcia stanowiska. Bez inicjatywy europejskiej presja dyplomatyczna na Putina pozostanie słaba.

Coraz wyraźniejsze są oznaki znużenia wsparciem dla Ukrainy.

To Rosja zaatakowała Ukrainę i to legitymizuje nasze wsparcie, ale obrona Ukraińców oznacza również próbę złagodzenia ich cierpień i przynajmniej zapewnienia rozejmu. Jak dotąd nie zrobiliśmy wszystkiego, co mogliśmy zrobić dyplomatycznie. Tę próżnię wypełniają siły takie jak AfD w Niemczech, Rassemblement National i France Insoumise we Francji, które mają różne stanowiska, ale wszystkie na swój sposób wykorzystują zmęczenie wojną. Bez strategii pokojowej solidarność grozi przekształceniem się w żądanie wycofania. Tego musimy uniknąć.

 

Czy wyniki wyborów uzupełniających w USA pomogą Europie wyjść z opresji?

 

Być może wkraczamy w fazę detrumpizacji świata. To możliwość, a nie pewność. Amerykańska dynamika wyborcza może ograniczyć pole manewru Trumpa. Nadchodzące szczyty międzynarodowe, od APEC w Shenzhen w Chinach po G20 w Miami, pokażą nam, czy będziemy świadkami ożywienia współpracy, czy nowej Jałty, w której Stany Zjednoczone, Chiny i Rosja podzielą się władzą decydowania o losach świata. To realne ryzyko i Europa musi walczyć, aby nie zostać pominięta.

Jak konkretne jest zagrożenie rosyjskie?

 

Musimy odróżnić intencje od rzeczywistych możliwości. Nie zawsze przypisywałbym Rosji każdy projekt ekspansji terytorialnej, choć niektórzy rosyjscy przywódcy mogliby być skłonni do podjęcia nowych inicjatyw, gdyby mieli ku temu środki. Pragnienie zemsty i chęć przywrócenia Rosji międzynarodowego prestiżu leżą u podstaw polityki Putina. Zagrożenia hybrydowe są jednak już realnym zagrożeniem. Cyberataki i sabotaż mają na celu utrzymanie się poniżej progu, który wywołałby zdecydowaną reakcję, ale musimy zareagować. Po ustaleniu odpowiedzialności musimy jasno wskazać osoby odpowiedzialne i wspólnie ustalić, jakich granic nie będziemy już tolerować. Wojna na Ukrainie uczy nas, że atakowanie infrastruktury i ludności cywilnej oznacza próbę złamania zdolności kraju do stawiania oporu. Musimy zadać sobie pytanie, co by się stało, gdyby cyberatak sparaliżował szpitale, banki i komunikację na dni, a może i tygodnie. Dlatego proponuję utworzenie rezerwy obywatelskiej powiązanej z rezerwami zawodowymi, policją, żandarmerią i wojskiem. Obywatele muszą znać procedury postępowania w sytuacjach kryzysowych i umieć organizować lokalne formy solidarności.


9.

Zaprezentowany został czerwony przewodnik Michelina 2027, jakie 24 nowe restauracje zarabiają gwiazdkę i kto je stracił.
https://www.repubblica.it/il-gusto/2026/11/12/news/guida_michelin_2027-425718389/?ref=RHLF-BG-P14-S1-T1-s3992
W Teatro Municipale w Piacenzy odbyła się prezentacja przewodnika Michelin Italy 2027, przynosząc złe wieści dla elity włoskiej gastronomii. Ku zaskoczeniu wszystkich, restauracja Uliassi w Senigallii straciła swoje Trzy Gwiazdki. Podobnie, restauracja Quattro Passi w Nerano straciła swoje Trzy Gwiazdki z powodu zamknięcia, ale było to do przewidzenia. Trzy nowe Dwie Gwiazdki przyznano jednak restauracjom Gianfranco Pascucciego, Roya Caceresa i Jessiki Rosval. … Nagrodę za Otwarcie Roku otrzymał Juan Camilo Quintero z restauracji Quid w Rzymie, przyznawaną przez Enrico Bartoliniego, „za nowoczesną, kolorową i urzekającą kuchnię, która odzwierciedla jego talent”. Wyczekiwana Nagroda Młodego Szefa Kuchni 2027, dedykowana młodemu szefowi kuchni roku, w tym roku trafia do zachwyconego Simone Lezzerini z Nuovo Vino e Cucina w Sutri za „głębokie zakorzenienie w lokalnym klimacie i umiejętność reinterpretacji go za pomocą nowoczesnych technik”, który otrzymuje również swoją pierwszą gwiazdkę Michelin.
Nagrodę Passion Dessert Award, jedno z najnowszych wyróżnień w świecie Michelin, za rok 2027 otrzymują Verso Capitaneo, Orma Roma, Lorelei, Roberta Merolli za Charleston di Giovanni Solofra oraz Quid. Restauracja Bartolini otrzymuje tym samym nagrodę za otwarcie roku, gwiazdkę Michelin oraz nagrodę za najlepsze desery w jednym roku. Nagrodę Sommelierów za rok 2027 otrzymuje Andrea Bravaccini z Ristorante del Lago w Bagno di Romagna. Żadna winiarnia nie może jednak konkurować bez wspaniałej sali restauracyjnej. Nagroda Service Award za rok 2027 jest dedykowana tym profesjonalistom, a wręczana Stefanii Lepore z Casa Koplè za jej „dbałość, wrażliwość i ciepło”. Zamyka ona trio znakomitych profesjonalistów w dziedzinie restauracyjnej, protagonistów (Pascucci w Porticciolo i Maxi w Vico Equense) nagrody przyznawanej od trzech lat.
Ogłoszono łącznie dwadzieścia cztery nowe restauracje jednogwiazdkowe , lista ta rysuje mapę bez dominującego centrum: restauracje są rozproszone w 22 miastach i 11 regionach. Wśród najmłodszych selekcji w historii, z dziewięcioma szefami kuchni poniżej 35. roku życia. Piemont prowadzi z czterema restauracjami, podczas gdy Sardynia zgarnia dużą porcję z trzema restauracjami rozsianymi po Cagliari, Golfo Aranci i Arzachenie. Lombardia dołącza do gwiazdy Autem w Mediolanie z tymi z Téa del Kosmo w Livigno i Casa Romano w Alzano Lombardo; Veneto dołącza do Cortiny z restauracją 1224 w Asolo z Locanda Baggio. Są też dwie powracające restauracje: Osteria Arbustico i Bròs, które wróciły do Przewodnika dziesięć lat po ich pierwszym pojawieniu się. I pierwsza gwiazdka Luki Nataliniego dla Autem: w 2017 roku szef kuchni, była twarz Top Chef Italy, dotarł do finału, ale nie wygrał.
Warto zajrzeć do restauracji z dwiema gwiazdkami. Pascucci al Porticciolo jest pierwszą nagrodzoną restauracją, którą przedstawiła Vanessa Melis, jego maître d'hôtel i partnerka życiowa. Michelin nazywa tę nowatorską restaurację z widokiem na morze podmiejskiego życia „restauracją, która lśni własnym światłem”. „Cel” – mówi Pascucci – „dla tych, którzy wierzą w rozwój i stawianie sobie wyzwań. Jesteśmy rodziną, ale rozszerzoną rodziną; głęboko wierzymy w szefów kuchni. W każdym z nich, których spotkałem, znalazłem coś, co mnie tu przywiodło, oprócz wspaniałej kobiety, którą mam u boku”. Następna w kolejce jest Orma Roma Roya Caceresa, który dziękuje Przewodnikowi i nie tylko, zwracając się przede wszystkim do swojego zespołu, „który każdego dnia poświęca życie tej pracy”. Druga gwiazdka to nie tylko uznanie, ale potwierdzenie, że jesteśmy na dobrej drodze, że wszystko, co robimy, ma głębszy sens. Orma narodziła się trzy i pół roku temu ze wspólnej wizji moich partnerów, ale także dzięki ciężkiej pracy każdego młodego człowieka, który tam pracuje, w tym mojej żony, Alessandry. Dwie gwiazdki należą się również Jessice Rosval za jej Al Gatto Verde, które zamyka olśniewającą jesień dla urodzonej w Kanadzie, a adoptowanej w Modenie szefowej kuchni.
Brak nowych trzygwiazdkowych restauracji włoskiej haute cuisine w Olimpie, natomiast najwyższe uznanie na Czerwonej Liście potwierdzają Atelier Moessmer Norbert Niederkofler, Casa Perbellini 12 Apostoli, Dal Pescatore, Da Vittorio, Enoteca Pinchiorri, Enrico Bartolini al Mudec, La Pergola, La Rei Natura by Michelangelo Mammoliti, Le Calandre, Osteria Francescana, Piazza Duomo, Reale, Villa Crespi.

Welon smutku z powodu utraty drugiej gwiazdki Michelin, na progu pięćdziesięciu lat istnienia restauracji z dwiema gwiazdkami, należących do San Domenico w Imoli. Szesnaście restauracji opuszcza obecnie przewodnik z powodu utraty gwiazdki, w tym, oprócz dwóch klasycznych restauracji, Paolo e Barbara w San Remo i Lorenzo w Forte dei Marmi, Claudio Sadler z Gusto by Sadler w San Teodoro, Salvatore Tassa z Colline Ciociare oraz Davide Scabin z Carignano w Turynie.

Sukcesy i porażki zmieniły, choć nieznacznie, geografię Czerwonego Przewodnika we Włoszech. W sumie jest 382 restauracji z gwiazdkami Michelin, z Lombardią na czele z 59, Kampanią z 48 i Toskanią z 39. Rzym jest prowincją z największą liczbą gwiazdek we Włoszech, a następnie Neapol – z odpowiednio 28 i 26 restauracjami – z zaskakująco trzecim miejscem w Bolzano.

1 gwiazdka

N'uovo wine and cuisine – Sutri (VT) – Nagroda dla Młodego Szefa Kuchni 2027

Akoya – Turyn

Amanõ – Cagliari

Kosmo Tea – Livigno

Osteria Arbustico – Paestum

Tosca – Casole d'Elsa

1224 Restauracja Cortina – Cortina

Mamesa – Burgusio

La Spigola – Golfo Aranci

Visione Restaurant & Living – Barbaresco

Charleston Giovanniego Solofry – Palermo

Nomos Ante – Rzym
Dom Rapisarda – Numana

Maxi – Vico Equense

Ulìa – Arzachena

Casanova – Polignano a Mare

Casa Romano – Alzano Lombardo

Quid – Rzym

La Limonaia – Turyn Locanda Baggio – Asolo

Baldovino – Pistoia

Autem* – Mediolan

Strattoria – Montrigiasco

Bròs – Martina Franca

2 gwiazdki

Pascucci w Porticciolo – Fiumicino

Orma Roma – Rzym

Al Gatto Verde – Modena