DRUGI OBIEG
Środa, 25 marca 2026

1.
Vieni via di qui
Niente più ti lega a questi luoghi
Neanche questi fiori azzurri
Via, via
Neanche questo tempo grigio
Pieno di musiche
E di uomini che ti son piaciuti
… It's wonderful
It's wonderful
It's wonderful
Good luck, my baby
It's wonderful
It's wonderful
It's wonderful
I dream of you
… Cips, cips
Doo-doo-doo-doo-doo (ci-boom, ci-boom, boom)
Doo-doo-doo-doo-doo (ci-boom, ci-boom, boom)
Doo-doo-doo-doo-doo
… Via, via
Vieni via con me
Entra in questo amore buio
Non perderti per niente al mondo
Via, via
Non perderti per niente al mondo
Lo spettacolo d'arte varia
Di uno innamorato di te

Gino Paoli zmarł w wieku 91 lat: pożegnanie piosenkarza i autora tekstów, który odmienił włoską muzykę | Uprzejmy rewolucjonista. Między niebem, morzem i cieniami życia
https://www.repubblica.it/spettacoli/musica/2026/03/24/news/gino_paoli_morto_91_anni-425242475/
========
D.O.: Genialny piosenkarz, który nie umiał śpiewać. Poeta, którego poezję zupełnie nie przekonują. Pianista co najmniej przeciętny. A jednak Gino Paoli wywarł ogromny wpływ na kilka pokoleń Włochów zarówno tych śpiewających, jak i tych piszących poezję, jaki tych grających. A przede wszystkim słuchających.
„Vieni via con me” to podaj najsłynniejsza z jego piosenek, a mało kto wie, że to on napisał również „Azzurro”. Kidy on śpiewał było takie sobie, dopiero aranżacja i wykonanie Adriano Celentano zrobiło z tego nie tylko światowy przebój, ale także, obok „Volare” symbol włoskiej piosenki, włoskiej muzyki rozrywkowej.
Trudno wytłumaczyć, na czym polegał fenomen tego cichego poety w okularach, który siadał przy pianinie i bardziej niż śpiewał, uprawiał melorecytację, ale jego popularność była ogromna, jego koncerty, we Włoszech i za granicą, chociażby w Paryskiej Olimpii, przyciągały niezliczone tłumy.
Otaczała go czarna legenda, bo w młodości, kiedy tylko sukces, wielki sukces uśmiechnął się do niego, próbował popełnić samobójstwo, na szczęście nieudolnie. Miał wiele skandalicznych romansów, m.in. z aktorką Laurą Antonelli. Związał się z wielką damą włoskiej piosenki, również znaną na całym świecie Ornellą Vanoni, która na drodze w zaświaty wyprzedziła go o kilka miesięcy.
Związek z Ornellą nie przetrwał, ale przez całe życie łączyło ich coś specjalnego; nie raz nie dwa zdarzało się, że występowali razem.
No i znowu przychodzi D. O. żegnać wielbiony symbol czasów które bezwstydnie nazywa swoimi.
Panta rhei.


2.
A to było tak, że wiele dekad temu, D.O. wyśmiewał się trochę z jęków depilującej się Żony.
Potem tak się porobiło, że D.O. zaczęły w jakiś głupich miejscach rosnąć włosy, które zmieniały go w wyliniałego małpoluda. I kiedyś postanowił, przed pójściem na plażę, poprosić Żonę, żeby mu wydepilowała plecy. Ona uprzedzała, że będzie bolało. D.O. zlekceważył ostrzeżenia, kupił specjalne plastry do depilacji i przykleił sobie jeden na plecach. Planował przyklejać kolejne, żeby było dobrze i równo. Po czym poprosił żonę, żeby mu po odpowiednim czasie plaster oderwała.
Ryk, jaki wtedy wydał z siebie D.O. nie da się opisać ludzkimi słowami. Ból był tak cholerny, że wszystkie gwiazdy stanęły D.O. przed oczami. Być może obdzieranie ze skóry boli jeszcze bardziej, tego D.O. nie wie, bo nie próbował, ale już nigdy w życiu nie nakleił sobie żadnego plastra do depilacji.
Ale...
Kiedy się jest w szpitalu, to naklejają na człowieka różne plasterki w różnych miejscach A to w okolicach wenflonu, a to tam, gdzie co chwila pobierają mu krew z żył, a to tam, gdzie z jakichś innych powodów nakłuwają, przecinają, wydrapują. No i fajnie, do momentu, w którym ten plaster trzeba oderwać. D.O. starał się być bohaterski, no ale właściwie nigdy mu się nie udało. Nie ryczał co prawda wniebogłosy przy każdym zerwaniu plastra, ale co sobie myślał o ich producentach, to sobie myślał.
Jak przychodzi w domu coś skleić, to wszystkie kleje reklamowane jako niezawodne supermocne, itp, okazują się zawracaniem głowy i klejone obiekty natychmiast się rozpadają. Dlaczego zatem, producenci tych klejów nie udadzą się po właściwą formułę do producentów plastrów? Albowiem plastry, współczesne plastry, mają to do siebie, że po chwili wrastają w skórę, i nie sposób odróżnić co plaster a co skóra. Odrywanie ich to przede wszystkim ciężka robota, zwłaszcza w lateksowych rękawiczkach, no i wiąże się nie tylko z całkowitą depilacją wszelkiego owłosienia, które nieopatrznie się pod nim znalazło także z zerwaniem sporej warstwy naskórka.

Tak a propos, D. O. jest w domu, niespodziewanie wypisany wczoraj po południu, ma diagnozę, i zaplanowaną na po świętach operację.


3.
Reuters: „Poparcie dla Trumpa wynosi 36%; jest najniższe od początku jego kadencji”.
Według sondażu Reuters/Ipsos, wskaźniki poparcia dla prezydenta USA Donalda Trumpa spadły w ostatnich dniach do najniższego poziomu od czasu jego powrotu do Białego Domu, obciążone rosnącymi cenami paliw i powszechną dezaprobatą dla wojny z Iranem. Badanie, przeprowadzone w ciągu czterech dni i zakończone wczoraj, pokazuje, że 36% Amerykanów aprobuje działania Trumpa, w porównaniu z 40% w poprzednim tygodniu. Opinie wyborców pogorszyły się szczególnie w kwestii jego zarządzania kosztami utrzymania i cen benzyny, które wzrosły po skoordynowanych atakach USA i Izraela na Iran 28 lutego. Tylko 25% respondentów aprobuje działania prezydenta na tym froncie, co stanowi główny temat jego kampanii w 2024 roku. Poparcie w Partii Republikańskiej pozostaje jednak wysokie: około jeden na pięciu Republikanów nie aprobuje jego ogólnych działań w Białym Domu, a liczba ta pozostaje w dużej mierze stabilna, podczas gdy odsetek wyborców Republikanów krytykujących jego zarządzanie kosztami utrzymania wzrósł z 27% w poprzednim tygodniu do 34%. Na początku swojej kadencji Trump cieszył się poparciem na poziomie 47%, a od zeszłego lata utrzymuje się ono na poziomie około 40%. Konflikt z Iranem wydaje się wpływać na spadek poparcia dla prezydenta, który obejmując urząd, obiecał unikać „głupich wojen”. Sondaż wykazał, że 35% Amerykanów aprobuje ataki USA na Iran, w porównaniu z 37% w poprzednim tygodniu, podczas gdy 61% je dezaprobuje (59%). Sondaż Reuters/Ipsos przeprowadzony między 28 lutego a 1 marca wykazał bardziej niepewną opinię: 27% aprobowało ataki, 43% dezaprobowało, a 29% było niezdecydowanych. Najnowsze sondaże nie zawierały odpowiedzi „nie wiem”, chociaż 5% respondentów odmówiło odpowiedzi. Nie ma wyraźnych oznak, że spadek popularności Trumpa osłabia kandydatów Partii Republikańskiej przed listopadowymi wyborami uzupełniającymi: 38% zarejestrowanych wyborców uważa, że Republikanie są bardziej godni zaufania w zarządzaniu gospodarką, podczas gdy 34% preferuje Demokratów.


4.
„Rozmawiamy z właściwymi ludźmi, a oni chcą za wszelką cenę dojść do porozumienia. Nie macie pojęcia, jak bardzo im na tym zależy” – stwierdził prezydent USA Donald Trump, który po raz kolejny podkreślił „ogromny sukces osiągnięty w Iranie”.
Irańczycy, z którymi Stany Zjednoczone prowadzą negocjacje, „przekazali ogromny dar” amerykańskiej administracji, powiedział prezydent Donald Trump w przemówieniu w Białym Domu. „Mamy do czynienia z grupą ludzi, którzy moim zdaniem udowodnili, że są godni, a dar, który nam przekazali, był bardzo znaczący. Obiecali go przekazać i to zrobili, i tylko oni mogli to zrobić” – powiedział, wyjaśniając, że dar ten jest powiązany z „przepływem przez Cieśninę Ormuz”.


5.
Według doniesień pakistańskich mediów, przewodniczący irańskiego parlamentu Mohammad Bagher Ghalibaf poleciał z Teheranu do Islamabadu za wyjątkową aprobatą władz USA i Izraela. Ta nietypowa koordynacja ma miejsce w trakcie intensywnego konfliktu regionalnego i sygnalizuje potencjalny zwrot w kierunku tajnej dyplomacji na wysokim szczeblu, piszą pakistańskie gazety i media społecznościowe. Trasa lotu przez sporną lub monitorowaną przestrzeń powietrzną wymaga znacznej koordynacji, zwłaszcza w świetle operacji „True Promise-4” i trwających nalotów w regionie. Fakt, że tak wysoko postawiony irański urzędnik mógł bezpiecznie podróżować, wskazuje, że państwa mediacyjne, takie jak Pakistan, Turcja i Egipt, skutecznie ułatwiają „okno dyplomatyczne”. Coraz głośniej mówi się o tym, że Islamabad mógłby zorganizować tajny szczyt między przedstawicielami USA i Iranu już w tym tygodniu, aby omówić potencjalne zawieszenie broni lub ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz. Przybycie Ghalibafa zwiastowałoby „bardzo intensywne” rozmowy, które – jak niedawno spekulował nawet Donald Trump – mogą przynieść znaczące rezultaty. Chociaż irańskie władze oficjalnie zaprzeczają jakimkolwiek bezpośrednim negocjacjom ze Stanami Zjednoczonymi, logistyczna rzeczywistość tego lotu sugeruje, że wszystkie strony priorytetowo traktują obecnie bezpieczny przelot kluczowych negocjatorów.
To wydarzenie stanowi jeden z najważniejszych sygnałów odprężenia od czasu, gdy konflikt osiągnął punkt kulminacyjny na początku tego miesiąca. Izraelska „aprobata” jest szczególnie zaskakująca, ponieważ sugeruje, że Siły Obronne Izraela i izraelski wywiad pomogły zapewnić bezpieczny tranzyt irańskiej delegacji. Ten poziom transparentności między przeciwnikami sugeruje, że presja uniknięcia całkowitego rozpadu regionu wymusza bezprecedensową współpracę.


6.

Duńskie sondaże exit poll wskazują na zwycięstwo socjaldemokratów Frederiksen, ale bez większości
Partia urzędującej premierki wydaje się mieć największą liczbę głosów, ale jest na dobrej drodze do osiągnięcia najgorszego wyniku od 1901 r., a umiarkowani Rasmussena prawdopodobnie będą decydować o losach kraju


https://jyllands-posten.dk/politik/ECE19127541/her-er-resultaterne-fra-folketingsvalget-24-marts-2026/
Najnowsze dane – po przeliczeniu 57,6% głosów – wskazują na remis obu bloków : „blok czerwony” ma 81 miejsc, „blok niebieski” 80, a umiarkowani 14.
Bloki lewicowy i prawicowy nie uzyskały większości, a socjaldemokraci Mette Frederiksen osiągnęli najgorszy wynik od 1901 r., co pozostawiło Larsa Løkke Rasmussena i jego umiarkowanych w pozycji kreatora królów. Choć Socjaldemokraci Mette Frederiksen wciąż mają przewagę, to obecnie prognozuje się, że konserwatywny blok niebieski zdobędzie więcej miejsc w kolejnym parlamencie – 83 do 79.
Nastąpiło to po dwukrotnym znaczącym podwyższeniu poparcia dla Duńskiej Partii Ludowej – do 9,6% – i dla Partii Liberalnej – do 10,6%.
Ale, ale, ale to nadal oznacza, że nie ma bezwzględnej większości i wygląda na to, że o wyborze przyszłego rządu zadecydują umiarkowani, mający 13 miejsc.
Skrajnie prawicowa Duńska Partia Ludowa okazała się jednym ze zwycięzców wieczoru, ponieważ według dwóch sondaży exit poll liczba głosów, które uzyskała, niemal się potroiła.
Należy spodziewać się, że w ciągu najbliższych kilku godzin liczby te ulegną zmianie, jednak obowiązują standardowe zastrzeżenia .


7.

Jak wynika z danych, irlandzka rafineria metali jest częścią łańcucha dostaw, który zasila rosyjską machinę wojenną
Dostawy do rosyjskich hut z Aughinish Alumina gwałtownie wzrosły od czasu inwazji na Ukrainę
https://www.theguardian.com/world/2026/mar/24/irish-metals-refinery-is-in-supply-chain-that-feeds-russian-war-machine-records-suggest
ak wynika z przecieków i danych publicznych, wiodąca irlandzka rafineria metali jest częścią międzynarodowego łańcucha dostaw aluminium, który najwyraźniej kończy się na dostawach do producentów broni, zasilających machinę wojenną Kremla w Ukrainie.
Zapisy handlowe pokazują, że dostawy do rosyjskich hut z Aughinish Alumina, zlokalizowanej przy estuarium Shannon na zachodzie Irlandii i należącej od 2006 r. do rosyjskiej grupy aluminiowej Rusal, gwałtownie wzrosły od czasu inwazji na Ukrainę w 2022 r.
Według Observatory of Economic Complexity (OEC), serwisu zajmującego się analizą danych, Irlandia wyeksportowała do Rosji tlenek glinu o wartości 243 mln USD (180 mln GBP) w 2022 r. , a w 2024 r. wartość ta wzrosła o 55% do 376 mln USD. Według raportu grupy audytorskiej KPMG z 2021 r. Aughinish jest jedynym producentem tlenku glinu w Irlandii i największym producentem głównego surowca do produkcji aluminium w Europie.
Rozwój handlu z Rosją najwyraźniej nie narusza prawa sankcji, a jego istnienie można sprawdzić w publicznie dostępnych rejestrach przewozowych.
Jednak analiza dalszych danych – które wyciekły do rosyjskiego portalu śledczego iStories i zostały udostępnione międzynarodowym mediom, m.in. dziennikom „Guardian”, „Organized Crime and Corruption Reporting Project” (OCCRP) i „Irish Times” – podnosi nowe pytania dotyczące zdolności UE do uniemożliwienia rosyjskim producentom broni wykorzystywania surowców pochodzących z bloku handlowego.
Dokumenty te wydają się również sprzeczne z wcześniejszymi zapewnieniami irlandzkiego rządu. W 2022 roku ówczesny minister wydatków publicznych Irlandii, Patrick O'Donovan, oświadczył parlamentowi, że elektrownia „nie jest w żaden sposób powiązana z machiną wojenną”.
Po zapoznaniu się z wynikami nowych danych, przedstawiciele Aughinish nie odnieśli się do pytania „Guardiana” i OCCRP, w jaki sposób firma zapewniła, że produkty nie przyczyniły się do rosyjskich ataków na Ukrainę. O'Donovan nie skomentował tego.
Profesor Aristides Matopoulos, specjalista ds. łańcuchów dostaw w sektorze obronnym z Uniwersytetu Cranfield, powiedział: „Łańcuchy dostaw w sektorze obronnym są z natury wielopoziomowe i transgraniczne, co powoduje powstawanie luk strukturalnych, które mogą sprawić, że architektura sankcji nie będzie w pełni dostosowana do celu.
„Kiedy śledzimy łańcuch dostaw – od kopalni boksytu, przez rafinerię tlenku glinu, hutę, pośrednika handlowego, aż po producenta broni – staje się jasne, że każdy węzeł w łańcuchu może wydawać się w pełni zgodny z przepisami, jednocześnie umożliwiając materiałom strategicznym dotarcie do zatwierdzonych użytkowników końcowych. Dzieje się tak, ponieważ śledzenie przeznaczenia towarów takich jak tlenek glinu w nieprzejrzystych łańcuchach dostaw, choć technicznie możliwe, w praktyce pozostaje niezwykle trudne”.
Transport tlenku glinu przez Rusal między zakładami w Irlandii i Rosji odbywa się legalnie, gdyż UE nie nałożyła sankcji na ten surowiec – mimo że powstające aluminium ma szerokie zastosowanie militarne, a około jedna czwarta akcji Rusalu pośrednio należy do objętego sankcjami rosyjskiego potentata metalowego Olega Deripaski.
Oligarcha został osobiście objęty sankcjami przez Wielką Brytanię , UE i USA , ale w 2019 roku USA zniosły embarga nałożone na Rusala po tym, jak Deripaska zrzekł się kontrolnego udziału w największym akcjonariuszu grupy aluminiowej EN+. Rusal uniknął również sankcji w UE i Wielkiej Brytanii po inwazji Rosji na Ukrainę.
Rzecznik Aughinish powiedział: „Działamy ściśle przestrzegając wszystkich obowiązujących przepisów UE, w tym sankcji, środków kontroli eksportu i przepisów handlowych. Jesteśmy silnie zaangażowani w zgodne z prawem i odpowiedzialne praktyki biznesowe oraz stale monitorujemy zmiany przepisów, aby zapewnić najwyższe standardy zgodności. Firma wdrożyła solidne ramy przestrzegania sankcji i należytej staranności obejmujące cały łańcuch dostaw”.
Rafineria Aughinish została zbudowana w latach 70. XX wieku przez giganta aluminium Alcan, gdy Irlandia przygotowywała się do przystąpienia do ówczesnej Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (EWG). Obiekt został przejęty przez firmę handlującą surowcami Glencore, która następnie w 2006 roku połączyła siły z rosyjskimi koncernami aluminiowymi Rusal i SUAL, tworząc „największego producenta aluminium na świecie”.
Zakład jest jednym z największych pracodawców w zachodniej Irlandii. Według raportu KPMG zatrudnia około 900 pracowników i dostarcza około 30% tlenku glinu potrzebnego w UE do produkcji różnych produktów, od urządzeń medycznych po telefony komórkowe.
Rafineria Rusalu w Aughinish wydobywa tlenek glinu – inaczej tlenek glinu – z boksytu, skały osadowej. Tlenek glinu jest następnie transportowany do kilku rosyjskich spółek siostrzanych w ramach szerszej grupy Rusal, w tym do ogromnej huty w Krasnojarsku, drugim co do wielkości mieście na Syberii, gdzie jest przetwarzany na aluminium.
Analiza publicznych rejestrów wskazuje, że w 2024 roku z Aughinish do Krasnojarska wyeksportowano prawie 500 000 ton tlenku glinu o wartości około 200 mln dolarów, co stanowiło około dwóch trzecich tlenku glinu importowanego do Rosji przez hutę Rusal w tym roku. Ilości wysłanego irlandzkiego tlenku glinu wydają się pokrywać około 25% rocznej produkcji aluminium w syberyjskim zakładzie, wynoszącej 1 mln ton.
W tym samym okresie aluminium produkowane w Krasnojarsku było sprzedawane za pośrednictwem wewnętrznej firmy handlowej Rusalu, OK Rusal TD, zewnętrznej firmie handlowej o nazwie Aluminium Sales Company (ASK), jak wynika z przeciekłych dokumentów. ASK zapłaciła Rusalowi około 300 mln dolarów w 2024 roku.
Dane wskazują również na wyraźne powiązania między ASK i Rusalem, w tym nakładanie się nieruchomości i finansowania: ASK ma takie same adresy jak oddziały Rusalu w takich miastach rosyjskich jak Moskwa, Wołgograd i Brack, a ponadto prawdopodobnie otrzymał pożyczki od grupy aluminiowej.
Tymczasem wśród klientów ASK znajdują się dziesiątki firm zbrojeniowych objętych sankcjami, które produkowały pociski rakietowe, materiały wybuchowe i bombowce dalekiego zasięgu, użyte w atakach na Ukrainę. Na przykład, w 2024 roku największym klientem ASK wydawała się być fabryka Swierdłowa w rosyjskim Dzierżyńsku, około 400 kilometrów na wschód od Moskwy, produkująca obudowy pocisków rakietowych i materiały wybuchowe, która według ukraińskich sił zbrojnych stała się celem ataku w październik.
Według ukraińskiego funkcjonariusza wywiadu oraz Rady Unii Europejskiej, która nałożyła na firmę sankcje w 2023 r ., zakład w Swierdłowie jest jedynym znaczącym rosyjskim producentem materiałów wybuchowych RDX i HMX .
Jak wynika z ujawnionych dokumentów, w sumie firmy produkujące broń zapłaciły 337 mln dolarów australijskich za aluminium w ramach rosyjskich państwowych kontraktów obronnych od lutego 2022 r. do kwietnia 2025 r.
Rzecznicy ASK, Rusal, EN+ i Deripaska nie odpowiedzieli na zaproszenia do skomentowania analizy danych, do których zwrócił się dziennik „Guardian” – w tym na pytania, czy korzystanie z pośredniczącej firmy handlowej było metodą uniknięcia sankcji.
Rzecznik prasowy Aughinish z Rusal powiedział: „Szczególnie podkreślamy fakt, że zarówno tlenek glinu, jak i aluminium są podstawowymi surowcami o międzynarodowym uznaniu, których natura sprawia, że zaspokajają szerokie, ogólne potrzeby społeczne i mają kluczowe znaczenie dla niezliczonych gałęzi przemysłu cywilnego.
Uważamy, że każda próba stwierdzenia czegoś przeciwnego jest błędna i ma na celu stworzenie stronniczej narracji. Zwłaszcza wskazywanie w ten sposób jednej firmy jako przedmiotu krytyki dyskredytuje legalne i istotne działania biznesowe, wspierające tysiące pracowników, kontrahentów i rodzin, przynoszące wartość ekonomiczną.
Rzecznik irlandzkiego Departamentu Przedsiębiorczości, Turystyki i Zatrudnienia powiedział: „Ogólna zasada sankcji UE wobec Rosji polega na tym, że ich nałożenie nie ma większego wpływu na państwo członkowskie niż na samą Rosję. Zakład w Aughinish nie podlega sankcjom UE ani nie został przez nią objęty. Tlenek glinu również nie jest objęty sankcjami, dlatego jego eksport do innych krajów, w tym do Rosji, nie jest ograniczony. Władze Irlandii zobowiązują się do zapewnienia przestrzegania wszystkich sankcji po ich wejściu w życie.
„Irlandia nadal jednoznacznie popiera Ukrainę w obliczu nieuzasadnionej inwazji Rosji”.


8.

https://wyborcza.pl/7,75399,32683058,dron-z-rosji-uderzyl-w-centrum-lwowa-uszkodzono-obiekt-z-listy.html#s=S.TD-K.C-B.7-L.2.duzy
Rosyjskie drony Shahed uderzyły w centrum Lwowa, na obszarze wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Dwie osoby zostały ranne. Jak poinformował polski konsul, dron uderzył w pobliżu Archiwum Historycznego, gdzie znajdują się bardzo cenne polskie zbiory.
W centrum Lwowa w wyniku rosyjskiego ataku ucierpiał XVII-wieczny kościół św. Andrzeja - przekazała we wtorek premierka Ukrainy Julia Swyrydenko. "Rosja atakuje zatłoczone centrum miasta w biały dzień. Zaledwie kilka minut temu rosyjsko-irańskie drony uderzyły we Lwów, poważnie raniąc dwie osoby. Jednym z celów był XVII-wieczny kościół św. Andrzeja, będący częścią obiektu z listy światowego dziedzictwa UNESCO" - napisała Swyrydenko na platformie X. Premierka oświadczyła, że Rosję mogą powstrzymać tylko "siła, bezkompromisowe sankcje i stanowcze działania".
Wcześniej szef lwowskiej administracji obwodowej Maksym Kozycki powiadomił w komunikatorze Telegram, że w centrum Lwowa doszło do wybuchu. "Według wstępnych informacji ucierpiało dziedzictwo UNESCO" - dodał.
Mer Lwowa Andrij Sadowy przekazał informacje o uszkodzeniu budynku mieszkalnego w centrum miasta. Według Sadowego trafione zostały obiekty w trzech dzielnicach miasta. Ukraińskie media podają, że ataki przeprowadzono też na inne miasta, m.in. Winnicę, Iwano-Frankowsk i Tarnopol.
W związku z aktywnością rosyjskich dronów polskie i sojusznicze lotnictwo rozpoczęło operację w polskiej przestrzeni powietrznej. W powietrzu są myśliwce oraz śmigłowiec, a systemy naziemne są w stanie najwyższej gotowości - podało Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych.

Atak w pobliżu archiwum z polskimi zbiorami
- Atak nastąpił po okresie względnego spokoju. Dzisiaj o 4 rano mieliśmy alarm, ale rakiety zostały zestrzelone. Takiej liczby dronów nad centrum Lwowa nie było od dawna - mówi "Wyborczej" Marek Radziwon, konsul generalny RP we Lwowie.
- Kompleks Bernardynów, niektóre skrzydła dawnego klasztoru to siedziba Archiwum Historycznego. Znajdują się w nim najważniejsze dokumenty dla historii Lwowa, dawnej Rzeczpospolitej i całej Hałyczyny. To miejsce pracy wielu polskich historyków - wylicza Marek Radziwon.
Z niepotwierdzonych informacji wynika, że miasto zaatakowały co najmniej trzy Shahedy - podaje korespondent "Wyborczej" Piotr Andrusieczko. Wiadomo również, że jeszcze jeden dron uderzył w wielopiętrowy budynek mieszkalny w dzielnicy Sichów, a kolejny na ulicy Bandery. Szef lwowskiej obwodowej administracji Lwowa Maksym Kozycki powiadomił, że w wyniku ataku co najmniej siedem osób zostało rannych.

Co najmniej pięć ofiar rosyjskiego ataku
Rosja wystrzeliła we wtorek ponad 400 dronów w stronę Ukrainy w zmasowanym ataku przeprowadzonym w ciągu dnia - poinformował agencję Reutera rzecznik sił powietrznych Jurij Ihnat. Z kolei w nocy z poniedziałku na wtorek wojska rosyjskie zaatakowały Ukrainę, wykorzystując 34 rakiety i 392 drony. Lokalne władze poinformowały, że w obwodach charkowskim, połtawskim, chersońskim i zaporoskim zginęło łącznie co najmniej pięć osób, a ponad 20 zostało rannych. …
Siły Powietrzne Ukrainy podały, że w nocy z poniedziałku na wtorek armia rosyjska użyła w swych atakach 34 rakiet i 392 dronów różnych typów. Obrona przeciwlotnicza zestrzeliła 25 rakiet i 365 dronów. Zarejestrowano sześć trafień rakietami i 27 uderzeń bezzałogowych statków powietrznych w 22 lokalizacjach.


9.

Jesteście dumni z osiągnięć waszych rodaków, Czytelnicy? Tak, jak z JPII, czy bardziej? Pójdziecie z nimi na Jasną Górę?


10.

„Cud”: kanadyjska stewardesa wyrzucona z samolotu przeżyła katastrofę w Nowym Jorku
Solange Tremblay została wyrzucona ponad 100 metrów od samolotu po zderzeniu na lotnisku LaGuardia, mówi jej córka
https://www.theguardian.com/us-news/2026/mar/23/canadian-flight-attendant-survives-new-york-plane-crash-laguardia
Stewardesa na pokładzie samolotu Jazz linii Air Canada , który w niedzielę zderzył się z wozem strażackim na lotnisku LaGuardia w Nowym Jorku, przeżyła – jak to określiła jej córka – „całkowity cud”. Została wyrzucona na odległość ponad 100 metrów od samolotu, wciąż przypięta do siedzenia.
Samolot CRJ-900, należący do Jazz Aviation, zderzył się z wozem strażackim podczas lądowania, zabijając pilota i drugiego pilota. Dziewięć osób zostało rannych w szpitalu, w tym stewardesa Solange Tremblay.
„To prawdziwy cud. W momencie uderzenia jej fotel został wyrzucony na odległość ponad 100 metrów od samolotu. Znaleźli ją, a ona wciąż była przypięta pasami” – powiedziała jej córka, Sarah Lépine, w wywiadzie dla quebeckiego kanału TVA News. „Miała anioła stróża, który ją strzegł. Mogło być o wiele gorzej”.
Lépine powiedziała, że jej matka doznała licznych złamań kości i została zabrana do szpitala na operację złamanej nogi.
Według jej profilu w mediach społecznościowych, Tremblay rozpoczęła pracę w Jazz 26 lat temu jako stewardesa. …
Na nagraniach kontroli ruchu lotniczego tuż przed wypadkiem słychać, jak pracownicy służb ratunkowych przez radio dają pozwolenie pojazdowi na przejazd przez część pasa startowego, a następnie próbują go zatrzymać.
„Stój, Ciężarówka 1. Stój” – mówi transmisja, gdy kontroler próbuje skierować nadlatujący samolot na inną trasę, aby zapobiec lądowaniu. Po zderzeniu, nagranie audio opublikowane przez LiveATC zdaje się wskazywać, że kontrolerzy ruchu lotniczego omawiają incydent.
Jeden z kontrolerów powiedział, że uderzenie „nie było przyjemne do oglądania”. Inny odpowiedział: „Tak, wiem, że tu byłem. Próbowałem się skontaktować… wcześniej zajmowaliśmy się sprawą awaryjną. Popełniłem błąd”.
„Nie, stary, zrobiłeś wszystko, co mogłeś” – mówi drugi kontroler na nagraniu.



11.Zdjęcie dnia. Kifl Haris, wieś, niedaleko Zachodniego Brzegu. Ludzie gromadzą się wokół rakiety.


12.
Na ekranie laptopa D.O co kilka dni pojawiają się różne zdjęcia których D.O. wydaje takie przeciągłe oooooo!, które ma wyrażać podziw.
Wczoraj pojawiło się to: zdjęcie Wenus (jak D.O sądzi, ale na astronomii się nie zna). Po wydaniu przeciągłego ooooooo! D.O. zauważył, że na biegunach Wenus są jakieś czapeczki i nie wiadomo czy lodu, czy chmur, ale reszta planety jest bezchmurna. Czyli, wnioskuje D.O., kiedy patrzeć z planety Wenus w niebo, to jest on błękitne. Może nawet jest cieplutko. Ale nie ma lasów, nie ma strumieni, nie ma zwierzątek, więc D. O. nie chciałby tam zamieszkać, chociaż pokusa jest spora, zważywszy na zdecydowanie mniejszą liczbę ludzi, a co za tym idzie powodów do zdenerwowania.


13.
Z Kosmosu na Ziemię: a to szpitalny obiad D.O.


A ta gustowna leżanka musi jeszcze na D.O. poczekać.